ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਕੰਸਹਿ ਕੇ ਡਰ ਤੇ ਬਸੁਦੇਵ ਸੁ ਪਾਇ ਜਬੈ ਜਮੁਨਾ ਮਧਿ ਠਾਨੋ ॥

kanseh ke ddar te basudev su paae jabai jamunaa madh tthaano |

ਮਾਨ ਕੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪੁਰਾਤਨ ਕੋ ਜਲ ਪਾਇਨ ਭੇਟਨ ਕਾਜ ਉਠਾਨੋ ॥

maan kai preet puraatan ko jal paaein bhettan kaaj utthaano |

Because of the fear of Kansa, when Vasudev put his feet in Yamuna it surged up to touch the feet of Krishna

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਪਹਿਚਾਨੋ ॥

taa chhab ko jas uch mahaa kab ne apane man mai pahichaano |

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਜਾਨ ਕਿਧੋ ਪਤਿ ਹੈ ਇਹ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਤਿਹ ਭੇਟਤ ਮਾਨੋ ॥੬੭॥

kaanrah ko jaan kidho pat hai ih kai jamunaa tih bhettat maano |67|

Recognising in its mind some old affection the poet felt thus about the high praise of that elegance that considering Krishna her Lord, Yamuna rose up to touch his feet.67.