ਮਹਲਾ ੧ ॥

mahalaa 1 |

First Mehl:

ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥

jurr jurr vichhurre vichhurr jurre |

United, the united separate, and separated, they unite again.

ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥

jeev jeev mue mue jeeve |

Living, the living die, and dying, they live again.

ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥

ketiaa ke baap ketiaa ke bette kete gur chele hooe |

They become the fathers of many, and the sons of many; they become the gurus of many, and the disciples.

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥

aagai paachhai ganat na aavai kiaa jaatee kiaa hun hooe |

No account can be made of the future or the past; who knows what shall be, or what was?

ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥

sabh karanaa kirat kar likheeai kar kar karataa kare kare |

All the actions and events of the past are recorded; the Doer did, He does, and He will do.

ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥

manamukh mareeai guramukh tareeai naanak nadaree nadar kare |2|

The self-willed manmukh dies, while the Gurmukh is saved; O Nanak, the Gracious Lord bestows His Glance of Grace. ||2||