ਪਉੜੀ ੨੦

paurree 20

ਸਤਿਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਪਰਗਟੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖ ਫਲੁ ਸਬਦ ਵਿਚਾਰਾ ।

satigur moorat paragattee guramukh sukh fal sabad vichaaraa |

With the emergence of the true Guru, the gurmukhs got the pleasure fruit of the pondering upon the Word.

ਇਕਦੂ ਹੋਇ ਸਹਸ ਫਲੁ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਓਅੰਕਾਰਾ ।

eikadoo hoe sehas fal gur sikh saadh sangat oankaaraa |

From that one Oankar, thousands of fruits emerged in the form of Gum, Sikh, and holy congregation.

ਡਿਠਾ ਸੁਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਸਨਮੁਖਿ ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਸੈਸਾਰਾ ।

dditthaa suniaa maniaa sanamukh se virale saisaaraa |

Rare are the Gurmukhs who being face to face with the Guru have seen him, listened to him and have obeyed his commands.

ਪਹਿਲੋ ਦੇ ਪਾ ਖਾਕ ਹੋਇ ਪਿਛਹੁ ਜਗੁ ਮੰਗੈ ਪਗ ਛਾਰਾ ।

pahilo de paa khaak hoe pichhahu jag mangai pag chhaaraa |

First, they become the dust of the feet of the Guru and later on, the whole world desires the dust of their feet.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਾਰਗੁ ਚਲਿਆ ਸਚੁ ਵਨਜੁ ਕਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ।

guramukh maarag chaliaa sach vanaj kar paar utaaraa |

Treading the path of Gurmukhs and transacting in truth, one goes across (the world ocean).

ਕੀਮਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣਈ ਆਖਣਿ ਸੁਣਨਿ ਨ ਲਿਖਣਿਹਾਰਾ ।

keemat koe na jaanee aakhan sunan na likhanihaaraa |

None knows the glory of such persons nor can it be written, listened to and talked about.

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਪਿਆਰਾ ।੨੦।

saadhasangat gur sabad piaaraa |20|

In the holy congregation, only the word of the Guru, is loved.