ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥

soratth mahalaa 3 |

Sorat'h, Third Mehl:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਨੋ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ਪਿਆਰੇ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸਾਸਾ ॥

har jeeo tudh no sadaa saalaahee piaare jichar ghatt antar hai saasaa |

Dear Beloved Lord, I praise You continually, as long as there is the breath within my body.

ਇਕੁ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਵਿਸਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਉ ਬਰਸ ਪਚਾਸਾ ॥

eik pal khin visareh too suaamee jaanau baras pachaasaa |

If I were to forget You, for a moment, even for an instant, O Lord Master, it would be like fifty years for me.

ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਸਦਾ ਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੧॥

ham moorr mugadh sadaa se bhaaee gur kai sabad pragaasaa |1|

I was always such a fool and an idiot, O Siblings of Destiny, but now, through the Word of the Guru's Shabad, my mind is enlightened. ||1||

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਮ ਆਪੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥

har jeeo tum aape dehu bujhaaee |

Dear Lord, You Yourself bestow understanding.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥

har jeeo tudh vittahu vaariaa sad hee tere naam vittahu bal jaaee | rahaau |

Dear Lord, I am forever a sacrifice to You; I am dedicated and devoted to Your Name. ||Pause||

ਹਮ ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਸਬਦਿ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥

ham sabad mue sabad maar jeevaale bhaaee sabade hee mukat paaee |

I have died in the Word of the Shabad, and through the Shabad, I am dead while yet alive, O Siblings of Destiny; through the Shabad, I have been liberated.

ਸਬਦੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥

sabade man tan niramal hoaa har vasiaa man aaee |

Through the Shabad, my mind and body have been purified, and the Lord has come to dwell within my mind.

ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦਾਤਾ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥

sabad gur daataa jit man raataa har siau rahiaa samaaee |2|

The Guru is the Giver of the Shabad; my mind is imbued with it, and I remain absorbed in the Lord. ||2||

ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇ ਅੰਨੇ ਬੋਲੇ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਾ ॥

sabad na jaaneh se ane bole se kit aae sansaaraa |

Those who do not know the Shabad are blind and deaf; why did they even bother to come into the world?

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਪਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥

har ras na paaeaa birathaa janam gavaaeaa jameh vaaro vaaraa |

They do not obtain the subtle essence of the Lord's elixir; they waste away their lives, and are reincarnated over and over again.

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥

bisattaa ke keerre bisattaa maeh samaane manamukh mugadh gubaaraa |3|

The blind, idiotic, self-willed manmukhs are like maggots in manure, and in manure they rot away. ||3||

ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਏ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

aape kar vekhai maarag laae bhaaee tis bin avar na koee |

The Lord Himself creates us, watches over us, and places us on the Path, O Siblings of Destiny; there is no one other than Him.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਭਾਈ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥

jo dhur likhiaa su koe na mettai bhaaee karataa kare su hoee |

No one can erase that which is pre-ordained, O Siblings of Destiny; whatever the Creator wills, comes to pass.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਭਾਈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੪॥੪॥

naanak naam vasiaa man antar bhaaee avar na doojaa koee |4|4|

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the mind; O Siblings of Destiny, there is no other at all. ||4||4||