ਵਡਹੰਸੁ ਮਃ ੩ ॥
vaddahans mahalaa 3 |
Wadahans, Third Mehl:
ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹਿ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਹੈ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥
roveh pireh vichhuneea mai pir sacharraa hai sadaa naale |
Those who are separated from their Beloved Husband Lord weep and wail, but my True Husband Lord is always with me.
ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਸਹੀ ਜਾਣਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥
jinee chalan sahee jaaniaa satigur seveh naam samaale |
Those who know that they must depart, serve the True Guru, and dwell upon the Naam, the Name of the Lord.
ਸਦਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ ਨਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
sadaa naam samaale satigur hai naale satigur sev sukh paaeaa |
They dwell constantly upon the Naam, and the True Guru is with them; they serve the True Guru, and so obtain peace.
ਸਬਦੇ ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਸਚੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇਆ ॥
sabade kaal maar sach ur dhaar fir aavan jaan na hoeaa |
Through the Shabad, they kill death, and enshrine the True Lord within their hearts; they shall not have to come and go again.
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥
sachaa saahib sachee naaee vekhai nadar nihaale |
True is the Lord and Master, and True is His Name; bestowing His Gracious Glance, one is enraptured.
ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਹੈ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥੧॥
roveh pirahu vichhuneea mai pir sacharraa hai sadaa naale |1|
Those who are separated from their Beloved Husband Lord weep and wail, but my True Husband Lord is always with me. ||1||
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭ ਦੂ ਊਚਾ ਹੈ ਕਿਵ ਮਿਲਾਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ॥
prabh meraa saahib sabh doo aoochaa hai kiv milaan preetam piaare |
God, my Lord and Master, is the highest of all; how can I meet my Dear Beloved?
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਤਾਂ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
satigur melee taan sehaj milee pir raakhiaa ur dhaare |
When the True Guru united me, then I was naturally united with my Husband Lord, and now, I keep Him clasped to my heart.
ਸਦਾ ਉਰ ਧਾਰੇ ਨੇਹੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਿਰੁ ਦਿਸੈ ॥
sadaa ur dhaare nehu naal piaare satigur te pir disai |
I constantly, lovingly cherish my Beloved within my heart; through the True Guru, I see my Beloved.
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਕਚਾ ਚੋਲਾ ਤਿਤੁ ਪੈਧੈ ਪਗੁ ਖਿਸੈ ॥
maaeaa moh kaa kachaa cholaa tith paidhai pag khisai |
The cloak of Maya's love is false; wearing it, one slips and loses his footing.
ਪਿਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸੋ ਸਚਾ ਚੋਲਾ ਤਿਤੁ ਪੈਧੈ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੇ ॥
pir rang raataa so sachaa cholaa tith paidhai tikhaa nivaare |
That cloak is true, which is dyed in the color of the Love of my Beloved; wearing it, my inner thirst is quenched.
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭ ਦੂ ਊਚਾ ਹੈ ਕਿਉ ਮਿਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥
prabh meraa saahib sabh doo aoochaa hai kiau milaa preetam piaare |2|
God, my Lord and Master, is the highest of all; how can I meet my Dear Beloved? ||2||
ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥
mai prabh sach pachhaaniaa hor bhoolee avaganiaare |
I have realized my True Lord God, while the other worthless ones have gone astray.
ਮੈ ਸਦਾ ਰਾਵੇ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਚੜੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
mai sadaa raave pir aapanaa sacharrai sabad veechaare |
I dwell constantly upon my Beloved Husband Lord, and reflect upon the True Word of the Shabad.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਨਾਰੇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਾਇਆ ॥
sachai sabad veechaare rang raatee naare mil satigur preetam paaeaa |
The bride reflects upon the True Shabad, and is imbued with His Love; she meets with the True Guru, and finds her Beloved.
ਅੰਤਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਗਇਆ ਦੁਸਮਨੁ ਦੂਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥
antar rang raatee sahaje maatee geaa dusaman dookh sabaaeaa |
Deep within, she is imbued with His Love, and intoxicated with delight; her enemies and sufferings are all taken away.
ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਕੰਉ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਤਾਂ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥
apane gur knau tan man deejai taan man bheejai trisanaa dookh nivaare |
Surrender body and soul to your Guru, and then you shall become happy; your thirst and pain shall be taken away.
ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥੩॥
mai pir sach pachhaaniaa hor bhoolee avaganiaare |3|
I have realized my True Lord God, while the other worthless ones have gone astray. ||3||
ਸਚੜੈ ਆਪਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੋ ॥
sacharrai aap jagat upaaeaa gur bin ghor andhaaro |
The True Lord Himself created the world; without the Guru, there is only pitch darkness.
ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪਿ ਮਿਲੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੋ ॥
aap milaae aap milai aape dee piaaro |
He Himself unites, and causes us to unite with Him; He Himself blesses us with His Love.
ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੋ ਸਹਜਿ ਵਾਪਾਰੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੇ ॥
aape dee piaaro sehaj vaapaaro guramukh janam savaare |
He Himself blesses us with His Love, and deals in celestial peace; the life of the Gurmukh is reformed.
ਧਨੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰੋ ॥
dhan jag meh aaeaa aap gavaaeaa dar saachai sachiaaro |
Blessed is his coming into the world; he banishes his self-conceit, and is acclaimed as true in the Court of the True Lord.
ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਪਿਆਰੋ ॥
giaan ratan ghatt chaanan hoaa naanak naam piaaro |
The light of the jewel of spiritual wisdom shines within his heart, O Nanak, and he loves the Naam, the Name of the Lord.
ਸਚੜੈ ਆਪਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੋ ॥੪॥੩॥
sacharrai aap jagat upaaeaa gur bin ghor andhaaro |4|3|
The True Lord Himself created the world; without the Guru, there is only pitch darkness. ||4||3||