ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੫ ॥

maaroo solahe mahalaa 5 |

Maaroo, Solahas, Fifth Mehl:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸੰਗੀ ਜੋਗੀ ਨਾਰਿ ਲਪਟਾਣੀ ॥

sangee jogee naar lapattaanee |

The body-bride is attached to the Yogi, the husband-soul.

ਉਰਝਿ ਰਹੀ ਰੰਗ ਰਸ ਮਾਣੀ ॥

aurajh rahee rang ras maanee |

She is involved with him, enjoying pleasure and delights.

ਕਿਰਤ ਸੰਜੋਗੀ ਭਏ ਇਕਤ੍ਰਾ ਕਰਤੇ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸਾ ਹੇ ॥੧॥

kirat sanjogee bhe ikatraa karate bhog bilaasaa he |1|

As a consequence of past actions, they have come together, enjoying pleasurable play. ||1||

ਜੋ ਪਿਰੁ ਕਰੈ ਸੁ ਧਨ ਤਤੁ ਮਾਨੈ ॥

jo pir karai su dhan tat maanai |

Whatever the husband does, the bride willingly accepts.

ਪਿਰੁ ਧਨਹਿ ਸੀਗਾਰਿ ਰਖੈ ਸੰਗਾਨੈ ॥

pir dhaneh seegaar rakhai sangaanai |

The husband adorns his bride, and keeps her with himself.

ਮਿਲਿ ਏਕਤ੍ਰ ਵਸਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪ੍ਰਿਉ ਦੇ ਧਨਹਿ ਦਿਲਾਸਾ ਹੇ ॥੨॥

mil ekatr vaseh din raatee priau de dhaneh dilaasaa he |2|

Joining together, they live in harmony day and night; the husband comforts his wife. ||2||

ਧਨ ਮਾਗੈ ਪ੍ਰਿਉ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਧਾਵੈ ॥

dhan maagai priau bahu bidh dhaavai |

When the bride asks, the husband runs around in all sorts of ways.

ਜੋ ਪਾਵੈ ਸੋ ਆਣਿ ਦਿਖਾਵੈ ॥

jo paavai so aan dikhaavai |

Whatever he finds, he brings to show his bride.

ਏਕ ਵਸਤੁ ਕਉ ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਾਕੈ ਧਨ ਰਹਤੀ ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ਹੇ ॥੩॥

ek vasat kau pahuch na saakai dhan rahatee bhookh piaasaa he |3|

But there is one thing he cannot reach, and so his bride remains hungry and thirsty. ||3||

ਧਨ ਕਰੈ ਬਿਨਉ ਦੋਊ ਕਰ ਜੋਰੈ ॥

dhan karai binau doaoo kar jorai |

With her palms pressed together, the bride offers her prayer,

ਪ੍ਰਿਅ ਪਰਦੇਸਿ ਨ ਜਾਹੁ ਵਸਹੁ ਘਰਿ ਮੋਰੈ ॥

pria parades na jaahu vasahu ghar morai |

"O my beloved, do not leave me and go to foreign lands; please stay here with me.

ਐਸਾ ਬਣਜੁ ਕਰਹੁ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਜਿਤੁ ਉਤਰੈ ਭੂਖ ਪਿਆਸਾ ਹੇ ॥੪॥

aisaa banaj karahu grih bheetar jit utarai bhookh piaasaa he |4|

Do such business within our home, that my hunger and thirst may be relieved." ||4||

ਸਗਲੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਜੁਗ ਸਾਧਾ ॥

sagale karam dharam jug saadhaa |

All sorts of religious rituals are performed in this age,

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸ ਸੁਖੁ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਲਾਧਾ ॥

bin har ras sukh til nahee laadhaa |

but without the sublime essence of the Lord, not an iota of peace is found.

ਭਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਨਕ ਸਤਸੰਗੇ ਤਉ ਧਨ ਪਿਰ ਅਨੰਦ ਉਲਾਸਾ ਹੇ ॥੫॥

bhee kripaa naanak satasange tau dhan pir anand ulaasaa he |5|

When the Lord becomes Merciful, O Nanak, then in the Sat Sangat, the True Congregation, the bride and the husband enjoy ecstasy and bliss. ||5||

ਧਨ ਅੰਧੀ ਪਿਰੁ ਚਪਲੁ ਸਿਆਨਾ ॥

dhan andhee pir chapal siaanaa |

The body-bride is blind, and the groom is clever and wise.

ਪੰਚ ਤਤੁ ਕਾ ਰਚਨੁ ਰਚਾਨਾ ॥

panch tat kaa rachan rachaanaa |

The creation was created of the five elements.

ਜਿਸੁ ਵਖਰ ਕਉ ਤੁਮ ਆਏ ਹਹੁ ਸੋ ਪਾਇਓ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਸਾ ਹੇ ॥੬॥

jis vakhar kau tum aae hahu so paaeo satigur paasaa he |6|

That merchandise, for which you have come into the world, is received only from the True Guru. ||6||

ਧਨ ਕਹੈ ਤੂ ਵਸੁ ਮੈ ਨਾਲੇ ॥

dhan kahai too vas mai naale |

The body-bride says, "Please live with me,

ਪ੍ਰਿਅ ਸੁਖਵਾਸੀ ਬਾਲ ਗੁਪਾਲੇ ॥

pria sukhavaasee baal gupaale |

O my beloved, peaceful, young lord.

ਤੁਝੈ ਬਿਨਾ ਹਉ ਕਿਤ ਹੀ ਨ ਲੇਖੈ ਵਚਨੁ ਦੇਹਿ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਸਾ ਹੇ ॥੭॥

tujhai binaa hau kit hee na lekhai vachan dehi chhodd na jaasaa he |7|

Without you, I am of no account. Please give me your word, that you will not leave me". ||7||

ਪਿਰਿ ਕਹਿਆ ਹਉ ਹੁਕਮੀ ਬੰਦਾ ॥

pir kahiaa hau hukamee bandaa |

The soul-husband says, "I am the slave of my Commander.

ਓਹੁ ਭਾਰੋ ਠਾਕੁਰੁ ਜਿਸੁ ਕਾਣਿ ਨ ਛੰਦਾ ॥

ohu bhaaro tthaakur jis kaan na chhandaa |

He is my Great Lord and Master, who is fearless and independent.

ਜਿਚਰੁ ਰਾਖੈ ਤਿਚਰੁ ਤੁਮ ਸੰਗਿ ਰਹਣਾ ਜਾ ਸਦੇ ਤ ਊਠਿ ਸਿਧਾਸਾ ਹੇ ॥੮॥

jichar raakhai tichar tum sang rahanaa jaa sade ta aootth sidhaasaa he |8|

As long as He wills, I will remain with you. When He summons me, I shall arise and depart." ||8||

ਜਉ ਪ੍ਰਿਅ ਬਚਨ ਕਹੇ ਧਨ ਸਾਚੇ ॥

jau pria bachan kahe dhan saache |

The husband speaks words of Truth to the bride,

ਧਨ ਕਛੂ ਨ ਸਮਝੈ ਚੰਚਲਿ ਕਾਚੇ ॥

dhan kachhoo na samajhai chanchal kaache |

but the bride is restless and inexperienced, and she does not understand anything.

ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਪਿਰ ਹੀ ਸੰਗੁ ਮਾਗੈ ਓਹੁ ਬਾਤ ਜਾਨੈ ਕਰਿ ਹਾਸਾ ਹੇ ॥੯॥

bahur bahur pir hee sang maagai ohu baat jaanai kar haasaa he |9|

Again and again, she begs her husband to stay; she thinks that he is just joking when he answers her. ||9||

ਆਈ ਆਗਿਆ ਪਿਰਹੁ ਬੁਲਾਇਆ ॥

aaee aagiaa pirahu bulaaeaa |

The Order comes, and the husband-soul is called.

ਨਾ ਧਨ ਪੁਛੀ ਨ ਮਤਾ ਪਕਾਇਆ ॥

naa dhan puchhee na mataa pakaaeaa |

He does not consult with his bride, and does not ask her opinion.

ਊਠਿ ਸਿਧਾਇਓ ਛੂਟਰਿ ਮਾਟੀ ਦੇਖੁ ਨਾਨਕ ਮਿਥਨ ਮੋਹਾਸਾ ਹੇ ॥੧੦॥

aootth sidhaaeo chhoottar maattee dekh naanak mithan mohaasaa he |10|

He gets up and marches off, and the discarded body-bride mingles with dust. O Nanak, behold the illusion of emotional attachment and hope. ||10||

ਰੇ ਮਨ ਲੋਭੀ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ॥

re man lobhee sun man mere |

O greedy mind - listen, O my mind!

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਸਦੇਰੇ ॥

satigur sev din raat sadere |

Serve the True Guru day and night forever.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਚਿ ਮੂਏ ਸਾਕਤ ਨਿਗੁਰੇ ਗਲਿ ਜਮ ਫਾਸਾ ਹੇ ॥੧੧॥

bin satigur pach mooe saakat nigure gal jam faasaa he |11|

Without the True Guru, the faithless cynics rot away and die. The noose of Death is around the necks of those who have no guru. ||11||

ਮਨਮੁਖਿ ਆਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਜਾਵੈ ॥

manamukh aavai manamukh jaavai |

The self-willed manmukh comes, and the self-willed manmukh goes.

ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥

manamukh fir fir chottaa khaavai |

The manmukh suffers beatings again and again.

ਜਿਤਨੇ ਨਰਕ ਸੇ ਮਨਮੁਖਿ ਭੋਗੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਪੁ ਨ ਮਾਸਾ ਹੇ ॥੧੨॥

jitane narak se manamukh bhogai guramukh lep na maasaa he |12|

The manmukh endures as many hells as there are; the Gurmukh is not even touched by them. ||12||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਇ ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਇਆ ॥

guramukh soe ji har jeeo bhaaeaa |

He alone is Gurmukh, who is pleasing to the Dear Lord.

ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਮਿਟਾਵੈ ਜਿ ਪ੍ਰਭਿ ਪਹਿਰਾਇਆ ॥

tis kaun mittaavai ji prabh pahiraaeaa |

Who can destroy anyone who is robed in honor by the Lord?

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਕਰੇ ਆਨੰਦੀ ਜਿਸੁ ਸਿਰਪਾਉ ਪਇਆ ਗਲਿ ਖਾਸਾ ਹੇ ॥੧੩॥

sadaa anand kare aanandee jis sirapaau peaa gal khaasaa he |13|

The blissful one is forever in bliss; he is dressed in robes of honor. ||13||

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ॥

hau balihaaree satigur poore |

I am a sacrifice to the Perfect True Guru.

ਸਰਣਿ ਕੇ ਦਾਤੇ ਬਚਨ ਕੇ ਸੂਰੇ ॥

saran ke daate bachan ke soore |

He is the Giver of Sanctuary, the Heroic Warrior who keeps His Word.

ਐਸਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਛੁੜਿ ਨ ਕਤ ਹੀ ਜਾਸਾ ਹੇ ॥੧੪॥

aisaa prabh miliaa sukhadaataa vichhurr na kat hee jaasaa he |14|

Such is the Lord God, the Giver of peace, whom I have met; He shall never leave me or go anywhere else. ||14||

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਕਿਛੁ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥

gun nidhaan kichh keem na paaee |

He is the treasure of virtue; His value cannot be estimated.

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸਭ ਠਾਈ ॥

ghatt ghatt poor rahio sabh tthaaee |

He is perfectly permeating each and every heart, prevailing everywhere.

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਹਉ ਰੇਣ ਤੇਰੇ ਜੋ ਦਾਸਾ ਹੇ ॥੧੫॥੧॥੨॥

naanak saran deen dukh bhanjan hau ren tere jo daasaa he |15|1|2|

Nanak seeks the Sanctuary of the Destroyer of the pains of the poor; I am the dust of the feet of Your slaves. ||15||1||2||