ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸਚੁ ਮਰਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥

maaeaa mohi visaariaa sach maranaa har naam |

Emotionally attached to Maya, the mortal forgets truth, death and the Name of the Lord.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਅੰਦਰਿ ਦੁਖੁ ਸਹਾਮੁ ॥

dhandhaa karatiaa janam geaa andar dukh sahaam |

Engaged in worldly affairs, his life wastes away; deep within himself, he suffers in pain.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਾਮੁ ॥੨॥

naanak satigur sev sukh paaeaa jina poorab likhiaa karaam |2|

O Nanak, those who have the karma of such pre-ordained destiny, serve the True Guru and find peace. ||2||