ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥

maaeaa mamataa mohanee jin vin dantaa jag khaaeaa |

The love of Maya is enticing; without teeth, it has eaten up the world.

ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥

manamukh khaadhe guramukh ubare jinee sach naam chit laaeaa |

The self-willed manmukhs are eaten away, while the Gurmukhs are saved; they focus their consciousness on the True Name.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥

bin naavai jag kamalaa firai guramukh nadaree aaeaa |

Without the Name, the world wanders around insane; the Gurmukhs come to see this.

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥

dhandhaa karatiaa nihafal janam gavaaeaa sukhadaataa man na vasaaeaa |

Involved in worldly affairs, he wastes his life in vain; the peace-giving Lord does not come to abide in his mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥

naanak naam tinaa kau miliaa jin kau dhur likh paaeaa |1|

O Nanak, they alone obtain the Name, who have such pre-ordained destiny. ||1||