ਸਾਵਣਿ ਸਰਸ ਮਨਾ ਘਣ ਵਰਸਹਿ ਰੁਤਿ ਆਏ ॥

saavan saras manaa ghan varaseh rut aae |

In Saawan, be happy, O my mind. The rainy season has come, and the clouds have burst into showers.

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਹੁ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥

mai man tan sahu bhaavai pir parades sidhaae |

My mind and body are pleased by my Lord, but my Beloved has gone away.

ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ਮਰੀਐ ਹਾਵੈ ਦਾਮਨਿ ਚਮਕਿ ਡਰਾਏ ॥

pir ghar nahee aavai mareeai haavai daaman chamak ddaraae |

My Beloved has not come home, and I am dying of the sorrow of separation. The lightning flashes, and I am scared.

ਸੇਜ ਇਕੇਲੀ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਦੁਖੁ ਮਾਏ ॥

sej ikelee kharee duhelee maran bheaa dukh maae |

My bed is lonely, and I am suffering in agony. I am dying in pain, O my mother!

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਭੂਖ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਏ ॥

har bin need bhookh kahu kaisee kaaparr tan na sukhaave |

Tell me - without the Lord, how can I sleep, or feel hungry? My clothes give no comfort to my body.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕੰਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥੯॥

naanak saa sohaagan kantee pir kai ank samaave |9|

O Nanak, she alone is a happy soul-bride, who merges in the Being of her Beloved Husband Lord. ||9||