ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa 3 |

Salok, Third Mehl:

ਪੰਡਿਤ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਜੇ ਵੇਦ ਪੜੈ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥

panddit mail na chukee je ved parrai jug chaar |

O Pandit, O religious scholar, your filth shall not be erased, even if you read the Vedas for four ages.

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਮੂਲੁ ਹੈ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

trai gun maaeaa mool hai vich haumai naam visaar |

The three qualities are the roots of Maya; in egotism, one forgets the Naam, the Name of the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਭੂਲੇ ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਾਇਆ ਕੈ ਵਾਪਾਰਿ ॥

panddit bhoole doojai laage maaeaa kai vaapaar |

The Pandits are deluded, attached to duality, and they deal only in Maya.

ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਹੈ ਮੂਰਖ ਭੁਖਿਆ ਮੁਏ ਗਵਾਰ ॥

antar trisanaa bhukh hai moorakh bhukhiaa mue gavaar |

They are filled with thirst and hunger; the ignorant fools starve to death.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

satigur seviai sukh paaeaa sachai sabad veechaar |

Serving the True Guru, peace is obtained, contemplating the True Word of the Shabad.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿ ॥

andarahu trisanaa bhukh gee sachai naae piaar |

Hunger and thirst have departed from within me; I am in love with the True Name.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਰਜੇ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੧॥

naanak naam rate sahaje raje jinaa har rakhiaa ur dhaar |1|

O Nanak, those who are imbued with the Naam, who keep the Lord clasped tightly to their hearts, are automatically satisfied. ||1||