ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

sireeraag mahalaa 1 |

Siree Raag, First Mehl:

ਲਬੁ ਕੁਤਾ ਕੂੜੁ ਚੂਹੜਾ ਠਗਿ ਖਾਧਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ॥

lab kutaa koorr chooharraa tthag khaadhaa muradaar |

Greed is a dog; falsehood is a filthy street-sweeper. Cheating is eating a rotting carcass.

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਪਰ ਮਲੁ ਮੁਖ ਸੁਧੀ ਅਗਨਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ॥

par nindaa par mal mukh sudhee agan krodh chanddaal |

Slandering others is putting the filth of others into your own mouth. The fire of anger is the outcaste who burns dead bodies at the crematorium.

ਰਸ ਕਸ ਆਪੁ ਸਲਾਹਣਾ ਏ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਕਰਤਾਰ ॥੧॥

ras kas aap salaahanaa e karam mere karataar |1|

I am caught in these tastes and flavors, and in self-conceited praise. These are my actions, O my Creator! ||1||

ਬਾਬਾ ਬੋਲੀਐ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

baabaa boleeai pat hoe |

O Baba, speak only that which will bring you honor.

ਊਤਮ ਸੇ ਦਰਿ ਊਤਮ ਕਹੀਅਹਿ ਨੀਚ ਕਰਮ ਬਹਿ ਰੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aootam se dar aootam kaheeeh neech karam beh roe |1| rahaau |

They alone are good, who are judged good at the Lord's Door. Those with bad karma can only sit and weep. ||1||Pause||

ਰਸੁ ਸੁਇਨਾ ਰਸੁ ਰੁਪਾ ਕਾਮਣਿ ਰਸੁ ਪਰਮਲ ਕੀ ਵਾਸੁ ॥

ras sueinaa ras rupaa kaaman ras paramal kee vaas |

The pleasures of gold and silver, the pleasures of women, the pleasure of the fragrance of sandalwood,

ਰਸੁ ਘੋੜੇ ਰਸੁ ਸੇਜਾ ਮੰਦਰ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਰਸੁ ਮਾਸੁ ॥

ras ghorre ras sejaa mandar ras meetthaa ras maas |

the pleasure of horses, the pleasure of a soft bed in a palace, the pleasure of sweet treats and the pleasure of hearty meals

ਏਤੇ ਰਸ ਸਰੀਰ ਕੇ ਕੈ ਘਟਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੨॥

ete ras sareer ke kai ghatt naam nivaas |2|

-these pleasures of the human body are so numerous; how can the Naam, the Name of the Lord, find its dwelling in the heart? ||2||

ਜਿਤੁ ਬੋਲਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਸੋ ਬੋਲਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥

jit boliai pat paaeeai so boliaa paravaan |

Those words are acceptable, which, when spoken, bring honor.

ਫਿਕਾ ਬੋਲਿ ਵਿਗੁਚਣਾ ਸੁਣਿ ਮੂਰਖ ਮਨ ਅਜਾਣ ॥

fikaa bol viguchanaa sun moorakh man ajaan |

Harsh words bring only grief. Listen, O foolish and ignorant mind!

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਹੋਰਿ ਕਿ ਕਹਣ ਵਖਾਣ ॥੩॥

jo tis bhaaveh se bhale hor ki kehan vakhaan |3|

Those who are pleasing to Him are good. What else is there to be said? ||3||

ਤਿਨ ਮਤਿ ਤਿਨ ਪਤਿ ਤਿਨ ਧਨੁ ਪਲੈ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

tin mat tin pat tin dhan palai jin hiradai rahiaa samaae |

Wisdom, honor and wealth are in the laps of those whose hearts remain permeated with the Lord.

ਤਿਨ ਕਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹਣਾ ਅਵਰ ਸੁਆਲਿਉ ਕਾਇ ॥

tin kaa kiaa saalaahanaa avar suaaliau kaae |

What praise can be offered to them? What other adornments can be bestowed upon them?

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਰਾਚਹਿ ਦਾਨਿ ਨ ਨਾਇ ॥੪॥੪॥

naanak nadaree baahare raacheh daan na naae |4|4|

O Nanak, those who lack the Lord's Glance of Grace cherish neither charity nor the Lord's Name. ||4||4||