ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥

vaddahans mahalaa 1 ghar 2 |

Wadahans, First Mehl, Second House:

ਮੋਰੀ ਰੁਣ ਝੁਣ ਲਾਇਆ ਭੈਣੇ ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ॥

moree run jhun laaeaa bhaine saavan aaeaa |

The peacocks are singing so sweetly, O sister; the rainy season of Saawan has come.

ਤੇਰੇ ਮੁੰਧ ਕਟਾਰੇ ਜੇਵਡਾ ਤਿਨਿ ਲੋਭੀ ਲੋਭ ਲੁਭਾਇਆ ॥

tere mundh kattaare jevaddaa tin lobhee lobh lubhaaeaa |

Your beauteous eyes are like a string of charms, fascinating and enticing the soul-bride.

ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਵਿਟਹੁ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੋ ॥

tere darasan vittahu khaneeai vanyaa tere naam vittahu kurabaano |

I would cut myself into pieces for the Blessed Vision of Your Darshan; I am a sacrifice to Your Name.

ਜਾ ਤੂ ਤਾ ਮੈ ਮਾਣੁ ਕੀਆ ਹੈ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਕੇਹਾ ਮੇਰਾ ਮਾਣੋ ॥

jaa too taa mai maan keea hai tudh bin kehaa meraa maano |

I take pride in You; without You, what could I be proud of?

ਚੂੜਾ ਭੰਨੁ ਪਲੰਘ ਸਿਉ ਮੁੰਧੇ ਸਣੁ ਬਾਹੀ ਸਣੁ ਬਾਹਾ ॥

choorraa bhan palangh siau mundhe san baahee san baahaa |

So smash your bracelets along with your bed, O soul-bride, and break your arms, along with the arms of your couch.

ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀਏ ਮੁੰਧੇ ਸਹੁ ਰਾਤੋ ਅਵਰਾਹਾ ॥

ete ves karedee mundhe sahu raato avaraahaa |

In spite of all the decorations which you have made, O soul-bride, your Husband Lord is enjoying someone else.

ਨਾ ਮਨੀਆਰੁ ਨ ਚੂੜੀਆ ਨਾ ਸੇ ਵੰਗੁੜੀਆਹਾ ॥

naa maneeaar na choorreea naa se vangurreeaahaa |

You don't have the bracelets of gold, nor the good crystal jewelry; you haven't dealt with the true jeweller.

ਜੋ ਸਹ ਕੰਠਿ ਨ ਲਗੀਆ ਜਲਨੁ ਸਿ ਬਾਹੜੀਆਹਾ ॥

jo seh kantth na lageea jalan si baaharreeaahaa |

Those arms, which do not embrace the neck of the Husband Lord, burn in anguish.

ਸਭਿ ਸਹੀਆ ਸਹੁ ਰਾਵਣਿ ਗਈਆ ਹਉ ਦਾਧੀ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਵਾ ॥

sabh saheea sahu raavan geea hau daadhee kai dar jaavaa |

All my companions have gone to enjoy their Husband Lord; which door should I, the wretched one, go to?

ਅੰਮਾਲੀ ਹਉ ਖਰੀ ਸੁਚਜੀ ਤੈ ਸਹ ਏਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥

amaalee hau kharee suchajee tai seh ek na bhaavaa |

O friend, I may look very attractive, but I am not pleasing to my Husband Lord at all.

ਮਾਠਿ ਗੁੰਦਾਈਁ ਪਟੀਆ ਭਰੀਐ ਮਾਗ ਸੰਧੂਰੇ ॥

maatth gundaaee patteea bhareeai maag sandhoore |

I have woven my hair into lovely braids, and saturated their partings with vermillion;

ਅਗੈ ਗਈ ਨ ਮੰਨੀਆ ਮਰਉ ਵਿਸੂਰਿ ਵਿਸੂਰੇ ॥

agai gee na maneea mrau visoor visoore |

but when I go before Him, I am not accepted, and I die, suffering in anguish.

ਮੈ ਰੋਵੰਦੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਰੁਨਾ ਰੁੰਨੜੇ ਵਣਹੁ ਪੰਖੇਰੂ ॥

mai rovandee sabh jag runaa runarre vanahu pankheroo |

I weep; the whole world weeps; even the birds of the forest weep with me.

ਇਕੁ ਨ ਰੁਨਾ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕਾ ਬਿਰਹਾ ਜਿਨਿ ਹਉ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੋੜੀ ॥

eik na runaa mere tan kaa birahaa jin hau pirahu vichhorree |

The only thing which doesn't weep is my body's sense of separateness, which has separated me from my Lord.

ਸੁਪਨੈ ਆਇਆ ਭੀ ਗਇਆ ਮੈ ਜਲੁ ਭਰਿਆ ਰੋਇ ॥

supanai aaeaa bhee geaa mai jal bhariaa roe |

In a dream, He came, and went away again; I cried so many tears.

ਆਇ ਨ ਸਕਾ ਤੁਝ ਕਨਿ ਪਿਆਰੇ ਭੇਜਿ ਨ ਸਕਾ ਕੋਇ ॥

aae na sakaa tujh kan piaare bhej na sakaa koe |

I can't come to You, O my Beloved, and I can't send anyone to You.

ਆਉ ਸਭਾਗੀ ਨੀਦੜੀਏ ਮਤੁ ਸਹੁ ਦੇਖਾ ਸੋਇ ॥

aau sabhaagee needarree mat sahu dekhaa soe |

Come to me, O blessed sleep - perhaps I will see my Husband Lord again.

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਬਾਤ ਜਿ ਆਖੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ॥

tai saahib kee baat ji aakhai kahu naanak kiaa deejai |

One who brings me a message from my Lord and Master - says Nanak, what shall I give to Him?

ਸੀਸੁ ਵਢੇ ਕਰਿ ਬੈਸਣੁ ਦੀਜੈ ਵਿਣੁ ਸਿਰ ਸੇਵ ਕਰੀਜੈ ॥

sees vadte kar baisan deejai vin sir sev kareejai |

Cutting off my head, I give it to Him to sit upon; without my head, I shall still serve Him.

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਜੀਅੜਾ ਨ ਦੀਜੈ ਜਾ ਸਹੁ ਭਇਆ ਵਿਡਾਣਾ ॥੧॥੩॥

kiau na mareejai jeearraa na deejai jaa sahu bheaa viddaanaa |1|3|

Why haven't I died? Why hasn't my life just ended? My Husband Lord has become a stranger to me. ||1||3||