ਕਵਣ ਮੂਲੁ ਕਵਣ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

kavan mool kavan mat velaa |

"What is the root, the source of all? What teachings hold for these times?

ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਕਾ ਤੂ ਚੇਲਾ ॥

teraa kavan guroo jis kaa too chelaa |

Who is your guru? Whose disciple are you?

ਕਵਣ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਹੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

kavan kathaa le rahahu niraale |

What is that speech, by which you remain unattached?

ਬੋਲੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਤੁਮ ਬਾਲੇ ॥

bolai naanak sunahu tum baale |

Listen to what we say, O Nanak, you little boy.

ਏਸੁ ਕਥਾ ਕਾ ਦੇਇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

es kathaa kaa dee beechaar |

Give us your opinion on what we have said.

ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥੪੩॥

bhavajal sabad langhaavanahaar |43|

How can the Shabad carry us across the terrifying world-ocean?" ||43||

ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

pavan aranbh satigur mat velaa |

From the air came the beginning. This is the age of the True Guru's Teachings.

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥

sabad guroo surat dhun chelaa |

The Shabad is the Guru, upon whom I lovingly focus my consciousness; I am the chaylaa, the disciple.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥

akath kathaa le rhau niraalaa |

Speaking the Unspoken Speech, I remain unattached.

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

naanak jug jug gur gopaalaa |

O Nanak, throughout the ages, the Lord of the World is my Guru.

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥

ek sabad jit kathaa veechaaree |

I contemplate the sermon of the Shabad, the Word of the One God.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥

guramukh haumai agan nivaaree |44|

The Gurmukh puts out the fire of egotism. ||44||