ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥

soratth mahalaa 5 |

Sorat'h, Fifth Mehl:

ਸੁਖੀਏ ਕਉ ਪੇਖੈ ਸਭ ਸੁਖੀਆ ਰੋਗੀ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਰੋਗੀ ॥

sukhee kau pekhai sabh sukheea rogee kai bhaanai sabh rogee |

To the happy person, everyone seems happy; to the sick person, everyone seems sick.

ਕਰਣ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਸੰਜੋਗੀ ॥੧॥

karan karaavanahaar suaamee aapan haath sanjogee |1|

The Lord and Master acts, and causes us to act; union is in His Hands. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥

man mere jin apunaa bharam gavaataa |

O my mind, no one appears to be mistaken, to one who has dispelled his own doubts;

ਤਿਸ ਕੈ ਭਾਣੈ ਕੋਇ ਨ ਭੂਲਾ ਜਿਨਿ ਸਗਲੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥

tis kai bhaanai koe na bhoolaa jin sagalo braham pachhaataa | rahaau |

He realizes that everyone is God. ||Pause||

ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਸਗਲੀ ਠਾਂਢੀ ॥

sant sang jaa kaa man seetal ohu jaanai sagalee tthaandtee |

One whose mind is comforted in the Society of the Saints, believes that all are joyful.

ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਬਿਆਪਿਤ ਓਹੁ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨॥

haumai rog jaa kaa man biaapit ohu janam marai bilalaatee |2|

One whose mind is afflicted by the disease of egotism, cries out in birth and death. ||2||

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪੜਿਆ ਤਾ ਕਉ ਸਰਬ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥

giaan anjan jaa kee netree parriaa taa kau sarab pragaasaa |

Everything is clear to one whose eyes are blessed with the ointment of spiritual wisdom.

ਅਗਿਆਨਿ ਅੰਧੇਰੈ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁੜਿ ਬਹੁੜਿ ਭਰਮਾਤਾ ॥੩॥

agiaan andherai soojhas naahee bahurr bahurr bharamaataa |3|

In the darkness of spiritual ignorance, he sees nothing at all; he wanders around in reincarnation, over and over again. ||3||

ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਨਾਨਕੁ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ॥

sun benantee suaamee apune naanak ihu sukh maagai |

Hear my prayer, O Lord and Master; Nanak begs for this happiness:

ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਸਾਧੂ ਗਾਵਹਿ ਤਹ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥੪॥੬॥

jeh keeratan teraa saadhoo gaaveh teh meraa man laagai |4|6|

whereever Your Holy Saints sing the Kirtan of Your Praises, let my mind be attached to that place. ||4||6||