ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

DOHRA

ਜਿਉ ਬੋਲਿਯੋ ਅਤਿ ਗਰਬ ਸਿਉ ਇਤਿ ਹਰਿ ਐਚਿ ਕਮਾਨ ॥

jiau boliyo at garab siau it har aich kamaan |

When he spoke with pride like this, Krishna pulled his bow and the arrow hit his face

ਸਰ ਮਾਰਿਯੋ ਅਰਿ ਮੁਖਿ ਬਿਖੈ ਪਰਿਯੋ ਮ੍ਰਿਤਕ ਛਿਤਿ ਆਨਿ ॥੧੨੦੮॥

sar maariyo ar mukh bikhai pariyo mritak chhit aan |1208|

With the infliction of the arrow, he died and fell upon the earth.1208.

ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਤਬ ਢੀਠ ਹੁਇ ਕਹੀ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਬਾਤ ॥

arajan singh tab dteetth hue kahee krisan so baat |

ਮਹਾਬਲੀ ਹਉ ਆਜ ਹੀ ਕਰਿ ਹੋਂ ਤੇਰੋ ਘਾਤ ॥੧੨੦੯॥

mahaabalee hau aaj hee kar hon tero ghaat |1209|

Then the obstinate Arjun Singh said to Krishna, “I am a mighty warrior and shall knock you down immediately.”1209.

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਹਰਿ ਖਗੁ ਲੈ ਅਰਿ ਸਿਰਿ ਝਾਰਿਯੋ ਧਾਇ ॥

sunat bachan har khag lai ar sir jhaariyo dhaae |

ਗਿਰਿਓ ਮਨੋ ਆਂਧੀ ਬਚੇ ਬਡੋ ਬ੍ਰਿਛ ਮੁਰਝਾਇ ॥੧੨੧੦॥

girio mano aandhee bache baddo brichh murajhaae |1210|

Hearing this, Krishna struck a blow on his head with his dagger and he fell down like a tree in a storm.1210.