ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |
Siree Raag, First Mehl:
ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਤਨਿ ਜੂਠਿ ਹੈ ਜਿਹਵਾ ਜੂਠੀ ਹੋਇ ॥
man jootthai tan jootth hai jihavaa jootthee hoe |
If the mind is polluted, then the body is polluted, and the tongue is polluted as well.
ਮੁਖਿ ਝੂਠੈ ਝੂਠੁ ਬੋਲਣਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥
mukh jhootthai jhootth bolanaa kiau kar soochaa hoe |
With false mouths, people speak falsehood. How can they be made pure?
ਬਿਨੁ ਅਭ ਸਬਦ ਨ ਮਾਂਜੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਚੁ ਹੋਇ ॥੧॥
bin abh sabad na maanjeeai saache te sach hoe |1|
Without the Holy Water of the Shabad, they are not cleansed. From the True One alone comes Truth. ||1||
ਮੁੰਧੇ ਗੁਣਹੀਣੀ ਸੁਖੁ ਕੇਹਿ ॥
mundhe gunaheenee sukh kehi |
O soul-bride, without virtue, what happiness can there be?
ਪਿਰੁ ਰਲੀਆ ਰਸਿ ਮਾਣਸੀ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਨੇਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
pir raleea ras maanasee saach sabad sukh nehi |1| rahaau |
The Husband Lord enjoys her with pleasure and delight; she is at peace in the love of the True Word of the Shabad. ||1||Pause||
ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਧਨ ਵਾਂਢੀ ਝੂਰੇਇ ॥
pir paradesee je theeai dhan vaandtee jhooree |
When the Husband goes away, the bride suffers in the pain of separation,
ਜਿਉ ਜਲਿ ਥੋੜੈ ਮਛੁਲੀ ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇਇ ॥
jiau jal thorrai machhulee karan palaav karee |
like the fish in shallow water, crying for mercy.
ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥
pir bhaavai sukh paaeeai jaa aape nadar karee |2|
As it pleases the Will of the Husband Lord, peace is obtained, when He Himself casts His Glance of Grace. ||2||
ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਨਾਲਿ ॥
pir saalaahee aapanaa sakhee sahelee naal |
Praise your Husband Lord, together with your bridesmaids and friends.
ਤਨਿ ਸੋਹੈ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਰਤੀ ਰੰਗਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
tan sohai man mohiaa ratee rang nihaal |
The body is beautified, and the mind is fascinated. Imbued with His Love, we are enraptured.
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸੋਹਣੀ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਗੁਣ ਨਾਲਿ ॥੩॥
sabad savaaree sohanee pir raave gun naal |3|
Adorned with the Shabad, the beautiful bride enjoys her Husband with virtue. ||3||
ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਖੋਟੀ ਅਵਗਣਿਆਰਿ ॥
kaaman kaam na aavee khottee avaganiaar |
The soul-bride is of no use at all, if she is evil and without virtue.
ਨਾ ਸੁਖੁ ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਝੂਠਿ ਜਲੀ ਵੇਕਾਰਿ ॥
naa sukh peeeai saahurai jhootth jalee vekaar |
She does not find peace in this world or the next; she burns in falsehood and corruption.
ਆਵਣੁ ਵੰਞਣੁ ਡਾਖੜੋ ਛੋਡੀ ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰਿ ॥੪॥
aavan vanyan ddaakharro chhoddee kant visaar |4|
Coming and going are very difficult for that bride who is abandoned and forgotten by her Husband Lord. ||4||
ਪਿਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੁਤੀ ਸੋ ਕਿਤੁ ਸਾਦਿ ॥
pir kee naar suhaavanee mutee so kit saad |
The beautiful soul-bride of the Husband Lord-by what sensual pleasures has she been doomed?
ਪਿਰ ਕੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਬੋਲੇ ਫਾਦਿਲੁ ਬਾਦਿ ॥
pir kai kaam na aavee bole faadil baad |
She is of no use to her Husband if she babbles in useless arguments.
ਦਰਿ ਘਰਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਛੂਟੀ ਦੂਜੈ ਸਾਦਿ ॥੫॥
dar ghar dtoee naa lahai chhoottee doojai saad |5|
At the Door of His Home, she finds no shelter; she is discarded for seeking other pleasures. ||5||
ਪੰਡਿਤ ਵਾਚਹਿ ਪੋਥੀਆ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥
panddit vaacheh potheea naa boojheh veechaar |
The Pandits, the religious scholars, read their books, but they do not understand the real meaning.
ਅਨ ਕਉ ਮਤੀ ਦੇ ਚਲਹਿ ਮਾਇਆ ਕਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥
an kau matee de chaleh maaeaa kaa vaapaar |
They give instructions to others, and then walk away, but they deal in Maya themselves.
ਕਥਨੀ ਝੂਠੀ ਜਗੁ ਭਵੈ ਰਹਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥੬॥
kathanee jhootthee jag bhavai rahanee sabad su saar |6|
Speaking falsehood, they wander around the world, while those who remain true to the Shabad are excellent and exalted. ||6||
ਕੇਤੇ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਬੇਦਾ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
kete panddit jotakee bedaa kareh beechaar |
There are so many Pandits and astrologers who ponder over the Vedas.
ਵਾਦਿ ਵਿਰੋਧਿ ਸਲਾਹਣੇ ਵਾਦੇ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥
vaad virodh salaahane vaade aavan jaan |
They glorify their disputes and arguments, and in these controversies they continue coming and going.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਮ ਨ ਛੁਟਸੀ ਕਹਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੁ ॥੭॥
bin gur karam na chhuttasee keh sun aakh vakhaan |7|
Without the Guru, they are not released from their karma, although they speak and listen and preach and explain. ||7||
ਸਭਿ ਗੁਣਵੰਤੀ ਆਖੀਅਹਿ ਮੈ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
sabh gunavantee aakheeeh mai gun naahee koe |
They all call themselves virtuous, but I have no virtue at all.
ਹਰਿ ਵਰੁ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੈ ਭਾਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
har var naar suhaavanee mai bhaavai prabh soe |
With the Lord as her Husband, the soul-bride is happy; I, too, love that God.
ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥੮॥੫॥
naanak sabad milaavarraa naa vechhorraa hoe |8|5|
O Nanak, through the Shabad, union is obtained; there is no more separation. ||8||5||