ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਭਾਜੇ ਸਬੈ ਲਖਿ ਕੈ ਸੁ ਜੁਧਿਸਟਰਿ ਸ੍ਰੀਪਤਿ ਕੇ ਤਟਿ ਐਸੇ ਉਚਾਰਿਓ ॥

bhaaje sabai lakh kai su judhisattar sreepat ke tatt aise uchaario |

ਭੂਪ ਬਡੋ ਬਲਵੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਕਾਹੂੰ ਤੇ ਪੈਗ ਟਰਿਓ ਨਹੀ ਟਾਰਿਓ ॥

bhoop baddo balavant kripaanidh kaahoon te paig ttario nahee ttaario |

Seeing all of them fleeing, Yudhishtar said to Krishna, “This king is very powerful and is not receding by anyone

ਭਾਨੁਜ ਭੀਖਮ ਦ੍ਰਉਣ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਮ ਪਾਰਥ ਭੀਮ ਘਨੋ ਰਨ ਪਾਰਿਓ ॥

bhaanuj bheekham draun kripaa ham paarath bheem ghano ran paario |

ਸੋ ਨਹਿ ਨੈਕੁ ਟਰੈ ਰਨ ਤੇ ਹਮ ਹੂੰ ਸਬ ਹੂੰ ਪ੍ਰਭ ਪਉਰਖ ਹਾਰਿਓ ॥੧੬੫੨॥

so neh naik ttarai ran te ham hoon sab hoon prabh paurakh haario |1652|

“We have waged a terrible war with him, taking Karan, Bhisham, Drone, Kripacharya, Arjuna, Bhima etc. with us but he did not even slightly get aside from war and all of us had to surrender.1652.

ਭੀਖਮ ਭਾਨੁਜ ਅਉ ਦੁਰਜੋਧਨ ਭੀਮ ਘਨੋ ਹਠਿ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

bheekham bhaanuj aau durajodhan bheem ghano hatth judh machaayo |

ਸ੍ਰੀ ਮੁਸਲੀ ਬਰਮਾਕ੍ਰਿਤ ਸਾਤਕਿ ਕੋਪ ਘਨੋ ਚਿਤ ਮਾਝ ਬਢਾਯੋ ॥

sree musalee baramaakrit saatak kop ghano chit maajh badtaayo |

“Bhisham, Karan, Duryodhana, Bhim etc. waged a persistent and Balram, Kratvarma, Satyak etc. also became extremely enraged in their mind

ਹਾਰ ਰਹੇ ਰਨਧੀਰ ਸਬੈ ਅਬ ਕਾ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਤੁਮਰੇ ਮਨ ਆਯੋ ॥

haar rahe ranadheer sabai ab kaa prabh joo tumare man aayo |

“All the warriors are being defeated

ਭਾਗਤ ਪੈਗੁ ਨ ਸੋ ਰਨ ਤੇ ਤਿਹ ਸੋ ਹਮਰੋ ਸੁ ਕਛੂ ਨ ਬਸਾਯੋ ॥੧੬੫੩॥

bhaagat paig na so ran te tih so hamaro su kachhoo na basaayo |1653|

O Lord! what is in your mind now, that you want to do? Now all the warriors are running away and we have no control over them now.”1653.

ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਆਦਿ ਜਿਤੇ ਗਨ ਦੇਵ ਤਿਤੇ ਮਿਲਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਊਪਰ ਧਾਏ ॥

rudr te aad jite gan dev tite mil kai nrip aoopar dhaae |

All the ganas of Rudra etc., who were there and all other gods who were there, they all together fell upon the king Kharag Singh

ਤੇ ਸਬ ਆਵਤ ਦੇਖਿ ਬਲੀ ਧਨੁ ਤਾਨ ਕੈ ਬਾਨ ਹਕਾਰਿ ਲਗਾਏ ॥

te sab aavat dekh balee dhan taan kai baan hakaar lagaae |

Seeing them all coming, this mighty warrior challenged all of them by pulling his bow

ਏਕ ਗਿਰੇ ਤਹ ਘਾਇਲ ਹ੍ਵੈ ਇਕ ਤ੍ਰਾਸ ਭਰੇ ਤਜਿ ਜੁਧ ਪਰਾਏ ॥

ek gire teh ghaaeil hvai ik traas bhare taj judh paraae |

Some of them, who were wounded, fell down and some becoming fearful ran away

ਏਕ ਲਰੇ ਨ ਡਰੇ ਬਲਵਾਨ ਨਿਦਾਨ ਸੋਊ ਨ੍ਰਿਪ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਏ ॥੧੬੫੪॥

ek lare na ddare balavaan nidaan soaoo nrip maar giraae |1654|

The warriors who fought fearlessly, were ultimately killed by the king.1654.

ਜੀਤਿ ਸੁਰੇਸ ਧਨੇਸ ਖਗੇਸ ਗਨੇਸ ਕੋ ਘਾਇਲ ਕੈ ਮੁਰਛਾਯੋ ॥

jeet sures dhanes khages ganes ko ghaaeil kai murachhaayo |

After gaining victory over Surya, Kuber, Garuda etc., the king wounded Ganesh and made him unconscious

ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਬਿਸੰਭਾਰਿ ਨਿਹਾਰਿ ਜਲੇਸ ਦਿਨੇਸ ਨਿਸੇਸ ਪਰਾਯੋ ॥

bhoom pariyo bisanbhaar nihaar jales dines nises paraayo |

Seeing Ganesh fallen on the ground, Varuna, Surya and Chandrama fled away

ਬੀਰ ਮਹੇਸ ਤੇ ਆਦਿਕ ਭਾਜ ਗਏ ਇਹ ਸਾਮੁਹੇ ਏਕ ਨ ਆਯੋ ॥

beer mahes te aadik bhaaj ge ih saamuhe ek na aayo |

The hero like Shiva also went away and did not come before the king

ਕੋਪ ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਿ ਆਵਤ ਜੋ ਸੁ ਚਪੇਟ ਸੋ ਮਾਰ ਕੈ ਭੂਮਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੬੫੫॥

kop kripaanidh aavat jo su chapett so maar kai bhoom giraayo |1655|

Whosoever came before the king, getting enraged, the king caused him to fall down on the ground with the blow of his hand.1655.