ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

Savaiyya

ਮੰਦਲ ਤੂਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਮੁਚੰਗਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਕੈ ਲਲਕਾਰਿ ਪਰੇ ॥

mandal toor mridang muchangan kee dhun kai lalakaar pare |

To the beats of Nigara, Mirdang, Muchang and other drums, the dauntless ones flung forward.

ਅਰੁ ਮਾਨ ਭਰੇ ਮਿਲਿ ਆਨਿ ਅਰੇ ਨ ਗੁਮਾਨ ਕੌ ਛਾਡਿ ਕੈ ਪੈਗੁ ਟਰੇ ॥

ar maan bhare mil aan are na gumaan kau chhaadd kai paig ttare |

Filled with self-esteem and confidence, they did not take even one step back.

ਤਿਨ ਕੇ ਜਮ ਜਦਿਪ ਪ੍ਰਾਨ ਹਰੇ ਨ ਮੁਰੇ ਤਬ ਲੌ ਇਹ ਭਾਤਿ ਅਰੇ ॥

tin ke jam jadip praan hare na mure tab lau ih bhaat are |

The angel of death tried to take their lives away, but they remained in the combats, undeterred.

ਜਸ ਕੋ ਕਰਿ ਕੈ ਨ ਚਲੇ ਡਰਿ ਕੈ ਲਰਿ ਕੈ ਮਰਿ ਕੈ ਭਵ ਸਿੰਧ ਤਰੇ ॥੨੮॥

jas ko kar kai na chale ddar kai lar kai mar kai bhav sindh tare |28|

They were fighting free of dread, and with glories ferried across (the temporal existence).(28)

ਜੇਨ ਮਿਟੇ ਬਿਕਟੇ ਭਟ ਕਾਹੂ ਸੋਂ ਬਾਸਵ ਸੌ ਕਬਹੂੰ ਨ ਪਛੇਲੇ ॥

jen mitte bikatte bhatt kaahoo son baasav sau kabahoon na pachhele |

The heroes who did not succumbed to death, and who could not be subjugated even by Indra, jumped into the fight,

ਤੇ ਗਰਜੇ ਜਬ ਹੀ ਰਨ ਮੈ ਗਨ ਭਾਜਿ ਚਲੇ ਬਿਨੁ ਆਪੁ ਅਕੇਲੇ ॥

te garaje jab hee ran mai gan bhaaj chale bin aap akele |

Then, O Goddess Kali, without your help, all the brave (enemies) took to their heels.

ਤੇ ਕੁਪਿ ਕਾਲਿ ਕਟੇ ਝਟ ਕੈ ਕਦਲੀ ਬਨ ਜ︀ਯੋਂ ਧਰਨੀ ਪਰ ਮੇਲੇ ॥

te kup kaal katte jhatt kai kadalee ban jayon dharanee par mele |

Kali, herself, decapitated them like the banana trees are cropped, and they are thrown on the earth,

ਸ੍ਰੋਨ ਰੰਗੀਨ ਭਏ ਪਟ ਮਾਨਹੁ ਫਾਗੁ ਸਮੈ ਸਭ ਚਾਚਰਿ ਖੇਲੇ ॥੨੯॥

sron rangeen bhe patt maanahu faag samai sabh chaachar khele |29|

And their garments, drenched in blood, depicted the effect of Holi, the Festival of Colours.(29)