ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਸਗਲੀ ਨਾਰਿ ਸਬਾਈ ॥

eis jag meh purakh ek hai hor sagalee naar sabaaee |

In this world, there is one Husband Lord; all other beings are His brides.

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥

sabh ghatt bhogavai alipat rahai alakh na lakhanaa jaaee |

He enjoys the hearts of all, and yet He remains detached; He is unseen; He cannot be described.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਬਦੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

poorai gur vekhaaliaa sabade sojhee paaee |

The Perfect Guru reveals Him, and through the Word of His Shabad, we come to understand Him.

ਪੁਰਖੈ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵਹਿ ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

purakhai seveh se purakh hoveh jinee haumai sabad jalaaee |

Those who serve their Husband Lord, become like Him; their egos are burnt away by His Shabad.

ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾ ਕੋ ਕੰਟਕੁ ਵੈਰਾਈ ॥

tis kaa sareek ko nahee naa ko kanttak vairaaee |

He has no rival, no attacker, no enemy.

ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਹੈ ਸਦਾ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਈ ॥

nihachal raaj hai sadaa tis keraa naa aavai naa jaaee |

His rule is unchanging and eternal; He does not come or go.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥

anadin sevak sevaa kare har sache ke gun gaaee |

Night and day, His servant serves Him, singing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕੁ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

naanak vekh vigasiaa har sache kee vaddiaaee |2|

Beholding the Glorious Greatness of the True Lord, Nanak blossoms forth. ||2||