ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa 1 |

Maaroo, First Mehl:

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

saache saahib sirajanahaare |

The True Lord is the Creator of the Universe.

ਜਿਨਿ ਧਰ ਚਕ੍ਰ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥

jin dhar chakr dhare veechaare |

He established and contemplates the worldly sphere.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਾਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

aape karataa kar kar vekhai saachaa veparavaahaa he |1|

He Himself created the creation, and beholds it; He is True and independent. ||1||

ਵੇਕੀ ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ॥

vekee vekee jant upaae |

He created the beings of different kinds.

ਦੁਇ ਪੰਦੀ ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ॥

due pandee due raah chalaae |

The two travellers have set out in two directions.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

gur poore vin mukat na hoee sach naam jap laahaa he |2|

Without the Perfect Guru, no one is liberated. Chanting the True Name, one profits. ||2||

ਪੜਹਿ ਮਨਮੁਖ ਪਰੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਨਾ ॥

parreh manamukh par bidh nahee jaanaa |

The self-willed manmukhs read and study, but they do not know the way.

ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥

naam na boojheh bharam bhulaanaa |

They do not understand the Naam, the Name of the Lord; they wander, deluded by doubt.

ਲੈ ਕੈ ਵਢੀ ਦੇਨਿ ਉਗਾਹੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

lai kai vadtee den ugaahee duramat kaa gal faahaa he |3|

They take bribes, and give false testimony; the noose of evil-mindedness is around their necks. ||3||

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥

simrit saasatr parreh puraanaa |

They read the Simritees, the Shaastras and the Puraanas;

ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥

vaad vakhaaneh tat na jaanaa |

they argue and debate, but do not know the essence of reality.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਸਚ ਸੂਚੇ ਸਚੁ ਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

vin gur poore tat na paaeeai sach sooche sach raahaa he |4|

Without the Perfect Guru, the essence of reality is not obtained. The true and pure beings walk the Path of Truth. ||4||

ਸਭ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ॥

sabh saalaahe sun sun aakhai |

All praise God and listen, and listen and speak.

ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਸਚੁ ਪਰਾਖੈ ॥

aape daanaa sach paraakhai |

He Himself is wise, and He Himself judges the Truth.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

jin kau nadar kare prabh apanee guramukh sabad salaahaa he |5|

Those whom God blesses with His Glance of Grace become Gurmukh, and praise the Word of the Shabad. ||5||

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ਕੇਤੀ ਬਾਣੀ ॥

sun sun aakhai ketee baanee |

Many listen and listen, and speak the Guru's Bani.

ਸੁਣਿ ਕਹੀਐ ਕੋ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੀ ॥

sun kaheeai ko ant na jaanee |

Listening and speaking, no one knows His limits.

ਜਾ ਕਉ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ਆਪੇ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

jaa kau alakh lakhaae aape akath kathaa budh taahaa he |6|

He alone is wise, unto whom the unseen Lord reveals Himself; he speaks the Unspoken Speech. ||6||

ਜਨਮੇ ਕਉ ਵਾਜਹਿ ਵਾਧਾਏ ॥

janame kau vaajeh vaadhaae |

At birth, the congratulations pour in;

ਸੋਹਿਲੜੇ ਅਗਿਆਨੀ ਗਾਏ ॥

sohilarre agiaanee gaae |

the ignorant sing songs of joy.

ਜੋ ਜਨਮੈ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

jo janamai tis sarapar maranaa kirat peaa sir saahaa he |7|

Whoever is born, is sure to die, according to the destiny of past deeds inscribed upon his head by the Sovereign Lord King. ||7||

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਏ ॥

sanjog vijog merai prabh kee |

Union and separation were created by my God.

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਦੁਖਾ ਸੁਖ ਦੀਏ ॥

srisatt upaae dukhaa sukh dee |

Creating the Universe, He gave it pain and pleasure.

ਦੁਖ ਸੁਖ ਹੀ ਤੇ ਭਏ ਨਿਰਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੀਲੁ ਸਨਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

dukh sukh hee te bhe niraale guramukh seel sanaahaa he |8|

The Gurmukhs remain unaffected by pain and pleasure; they wear the armor of humility. ||8||

ਨੀਕੇ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥

neeke saache ke vaapaaree |

The noble people are traders in Truth.

ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਲੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ॥

sach saudaa lai gur veechaaree |

They purchase the true merchandise, contemplating the Guru.

ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਸੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

sachaa vakhar jis dhan palai sabad sachai omaahaa he |9|

One who has the wealth of the true commodity in his lap, is blessed with the rapture of the True Shabad. ||9||

ਕਾਚੀ ਸਉਦੀ ਤੋਟਾ ਆਵੈ ॥

kaachee saudee tottaa aavai |

The false dealings lead only to loss.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥

guramukh vanaj kare prabh bhaavai |

The trades of the Gurmukh are pleasing to God.

ਪੂੰਜੀ ਸਾਬਤੁ ਰਾਸਿ ਸਲਾਮਤਿ ਚੂਕਾ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

poonjee saabat raas salaamat chookaa jam kaa faahaa he |10|

His stock is safe, and his capital is safe and sound. The noose of Death is cut away from around his neck. ||10||

ਸਭੁ ਕੋ ਬੋਲੈ ਆਪਣ ਭਾਣੈ ॥

sabh ko bolai aapan bhaanai |

Everyone speaks as they please.

ਮਨਮੁਖੁ ਦੂਜੈ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ॥

manamukh doojai bol na jaanai |

The self-willed manmukh, in duality, does not know how to speak.

ਅੰਧੁਲੇ ਕੀ ਮਤਿ ਅੰਧਲੀ ਬੋਲੀ ਆਇ ਗਇਆ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

andhule kee mat andhalee bolee aae geaa dukh taahaa he |11|

The blind person has a blind and deaf intellect; coming and going in reincarnation, he suffers in pain. ||11||

ਦੁਖ ਮਹਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖ ਮਹਿ ਮਰਣਾ ॥

dukh meh janamai dukh meh maranaa |

In pain he is born, and in pain he dies.

ਦੂਖੁ ਨ ਮਿਟੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥

dookh na mittai bin gur kee saranaa |

His pain is not relieved, without seeking the Sanctuary of the Guru.

ਦੂਖੀ ਉਪਜੈ ਦੂਖੀ ਬਿਨਸੈ ਕਿਆ ਲੈ ਆਇਆ ਕਿਆ ਲੈ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

dookhee upajai dookhee binasai kiaa lai aaeaa kiaa lai jaahaa he |12|

In pain he is created, and in pain he perishes. What has he brought with himself? And what will he take away? ||12||

ਸਚੀ ਕਰਣੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰਾ ॥

sachee karanee gur kee sirakaaraa |

True are the actions of those who are under the Guru's influence.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨਹੀ ਜਮ ਧਾਰਾ ॥

aavan jaan nahee jam dhaaraa |

They do not come and go in reincarnation, and they are not subject to the laws of Death.

ਡਾਲ ਛੋਡਿ ਤਤੁ ਮੂਲੁ ਪਰਾਤਾ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

ddaal chhodd tat mool paraataa man saachaa omaahaa he |13|

Whoever abandons the branches, and clings to the true root, enjoys true ecstasy within his mind. ||13||

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗ ਨਹੀ ਜਮੁ ਮਾਰੈ ॥

har ke log nahee jam maarai |

Death cannot strike down the people of the Lord.

ਨਾ ਦੁਖੁ ਦੇਖਹਿ ਪੰਥਿ ਕਰਾਰੈ ॥

naa dukh dekheh panth karaarai |

They do not see pain on the most difficult path.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

raam naam ghatt antar poojaa avar na doojaa kaahaa he |14|

Deep within the nucleus of their hearts, they worship and adore the Lord's Name; there is nothing else at all for them. ||14||

ਓੜੁ ਨ ਕਥਨੈ ਸਿਫਤਿ ਸਜਾਈ ॥

orr na kathanai sifat sajaaee |

There is no end to the Lord's sermon and Praise.

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਰਹਹਿ ਰਜਾਈ ॥

jiau tudh bhaaveh raheh rajaaee |

As it pleases You, I remain under Your Will.

ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਨਿ ਸੁਹੇਲੇ ਹੁਕਮਿ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

daragah paidhe jaan suhele hukam sache paatisaahaa he |15|

I am embellished with robes of honor in the Court of the Lord, by the Order of the True King. ||15||

ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਗੁਣ ਕਥਹਿ ਘਨੇਰੇ ॥

kiaa kaheeai gun katheh ghanere |

How can I chant Your uncounted glories?

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਵਡੇ ਵਡੇਰੇ ॥

ant na paaveh vadde vaddere |

Even the greatest of the great do not know Your limits.

ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਪਤਿ ਰਾਖਹੁ ਤੂ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੬॥੧੨॥

naanak saach milai pat raakhahu too sir saahaa paatisaahaa he |16|6|12|

Please bless Nanak with the Truth, and preserve his honor; You are the supreme emperor above the heads of kings. ||16||6||12||