ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥

soratth mahalaa 4 |

Sorat'h, Fourth Mehl:

ਆਪੇ ਕੰਡਾ ਆਪਿ ਤਰਾਜੀ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਤੋਲਿ ਤੋਲਾਇਆ ॥

aape kanddaa aap taraajee prabh aape tol tolaaeaa |

God Himself is the balance scale, He Himself is the weigher, and He Himself weighs with the weights.

ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ਆਪੇ ਵਣਜੁ ਕਰਾਇਆ ॥

aape saahu aape vanajaaraa aape vanaj karaaeaa |

He Himself is the banker, He Himself is the trader, and He Himself makes the trades.

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਪਿਆਰੈ ਪਿਛੈ ਟੰਕੁ ਚੜਾਇਆ ॥੧॥

aape dharatee saajeean piaarai pichhai ttank charraaeaa |1|

The Beloved Himself fashioned the world, and He Himself counter-balances it with a gram. ||1||

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

mere man har har dhiaae sukh paaeaa |

My mind meditates on the Lord, Har, Har, and finds peace.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥

har har naam nidhaan hai piaaraa gur poorai meetthaa laaeaa | rahaau |

The Name of the Beloved Lord, Har, Har, is a treasure; the Perfect Guru has made it seem sweet to me. ||Pause||

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਆਪਿ ਜਲੁ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥

aape dharatee aap jal piaaraa aape kare karaaeaa |

The Beloved Himself is the earth, and He Himself is the water; He Himself acts, and causes others to act.

ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰਾ ਜਲੁ ਮਾਟੀ ਬੰਧਿ ਰਖਾਇਆ ॥

aape hukam varatadaa piaaraa jal maattee bandh rakhaaeaa |

The Beloved Himself issues His Commands, and keeps the water and the land bound down.

ਆਪੇ ਹੀ ਭਉ ਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬੰਨਿ ਬਕਰੀ ਸੀਹੁ ਹਢਾਇਆ ॥੨॥

aape hee bhau paaeidaa piaaraa ban bakaree seehu hadtaaeaa |2|

The Beloved Himself instills the Fear of God; He binds the tiger and the goat together. ||2||

ਆਪੇ ਕਾਸਟ ਆਪਿ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਵਿਚਿ ਕਾਸਟ ਅਗਨਿ ਰਖਾਇਆ ॥

aape kaasatt aap har piaaraa vich kaasatt agan rakhaaeaa |

The Beloved Lord Himself is the firewood, and He Himself keeps the fire within the wood.

ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭੈ ਅਗਨਿ ਨ ਸਕੈ ਜਲਾਇਆ ॥

aape hee aap varatadaa piaaraa bhai agan na sakai jalaaeaa |

The Beloved Lord Himself, all by Himself, permeates them, and because of the Fear of God, the fire cannot burn the wood.

ਆਪੇ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਾਹ ਲੈਦੇ ਸਭਿ ਲਵਾਇਆ ॥੩॥

aape maar jeevaaeidaa piaaraa saah laide sabh lavaaeaa |3|

The Beloved Himself kills and revives; all draw the breath of life, given by Him. ||3||

ਆਪੇ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥

aape taan deebaan hai piaaraa aape kaarai laaeaa |

The Beloved Himself is power and presence; He Himself engages us in our work.

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਪਿਆਰੇ ਜਿਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਭਾਇਆ ॥

jiau aap chalaae tiau chaleeai piaare jiau har prabh mere bhaaeaa |

As the Beloved makes me walk, I walk, as it pleases my Lord God.

ਆਪੇ ਜੰਤੀ ਜੰਤੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਵਜਹਿ ਵਜਾਇਆ ॥੪॥੪॥

aape jantee jant hai piaaraa jan naanak vajeh vajaaeaa |4|4|

The Beloved Himself is the musician, and the musical instrument; servant Nanak vibrates His vibration. ||4||4||