ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raamakalee mahalaa 5 |

Raamkalee, Fifth Mehl:

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਰਹਤ ਰਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਨ ਜਾਨੈ ॥

trai gun rehat rahai niraaree saadhik sidh na jaanai |

It is beyond the three qualities; it remains untouched. The seekers and Siddhas do not know it.

ਰਤਨ ਕੋਠੜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਪੂਰਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਖਜਾਨੈ ॥੧॥

ratan kottharree amrit sanpooran satigur kai khajaanai |1|

There is a chamber filled with jewels, overflowing with Ambrosial Nectar, in the Guru's Treasury. ||1||

ਅਚਰਜੁ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

acharaj kichh kehan na jaaee |

This thing is wonderful and amazing! It cannot be described.

ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

basat agochar bhaaee |1| rahaau |

It is an unfathomable object, O Siblings of Destiny! ||1||Pause||

ਮੋਲੁ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਸੁਣਾਵੈ ॥

mol naahee kachh karanai jogaa kiaa ko kahai sunaavai |

Its value cannot be estimated at all; what can anyone say about it?

ਕਥਨ ਕਹਣ ਕਉ ਸੋਝੀ ਨਾਹੀ ਜੋ ਪੇਖੈ ਤਿਸੁ ਬਣਿ ਆਵੈ ॥੨॥

kathan kehan kau sojhee naahee jo pekhai tis ban aavai |2|

By speaking and describing it, it cannot be understood; only one who sees it realizes it. ||2||

ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਬੇਚਾਰਾ ॥

soee jaanai karanaihaaraa keetaa kiaa bechaaraa |

Only the Creator Lord knows it; what can any poor creature do?

ਆਪਣੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਪੂਰ ਭੰਡਾਰਾ ॥੩॥

aapanee gat mit aape jaanai har aape poor bhanddaaraa |3|

Only He Himself knows His own state and extent. The Lord Himself is the treasure overflowing. ||3||

ਐਸਾ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ॥

aisaa ras amrit man chaakhiaa tripat rahe aaghaaee |

Tasting such Ambrosial Nectar, the mind remains satisfied and satiated.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੇਰੀ ਆਸਾ ਪੂਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੪॥

kahu naanak meree aasaa pooree satigur kee saranaaee |4|4|

Says Nanak, my hopes are fulfilled; I have found the Guru's Sanctuary. ||4||4||