ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥

kabiyo baach |

Speech of the poet:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਸਿਨ ਹਾਲ ਕਿਧੋ ਹਰਿ ਜੂ ਫੁਨਿ ਊਧਵ ਤੇ ਸਭ ਹੀ ਸੁਨ ਲੀਨੋ ॥

brij baasin haal kidho har joo fun aoodhav te sabh hee sun leeno |

Krishna heard from Udhava the condition of the residents of Braja

ਜਾ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਨ ਕੈ ਚਿਤ ਤੇ ਸੁ ਹੁਲਾਸ ਘਟੈ ਦੁਖ ਹੋਵਤ ਜੀ ਨੋ ॥

jaa kee kathaa sun kai chit te su hulaas ghattai dukh hovat jee no |

Listening to that story, the happiness decreases and the agony increases

ਸ︀ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਮੁਖ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਿਧੌ ਕਬਿ ਨੈ ਸੁ ਸੋਊ ਲਖਿ ਲੀਨੋ ॥

sayaam kahiyo mukh te ih bhaat kidhau kab nai su soaoo lakh leeno |

ਊਧਵ ਮੈ ਉਨ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੋ ਸੁ ਕਹਿਯੋ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਕੋ ਅਬੈ ਬਰੁ ਦੀਨੋ ॥੯੮੨॥

aoodhav mai un gvaaran ko su kahiyo drirrataa ko abai bar deeno |982|

Then Krishna uttered these words from his mouth and the poet feeling the crux of these words has repeated them, “O Udhava! I grant the boon of the determination of the mind to those gopis.”982.