ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥

satigur setee ganat ji rakhai halat palat sabh tis kaa geaa |

One who enters into a calculated relationship with the True Guru loses everything, this world and the next.

ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥

nit jhaheea paae jhagoo sutte jhakhadaa jhakhadaa jharr peaa |

He grinds his teeth continually and foams at the mouth; screaming in anger, he perishes.

ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥

nit upaav karai maaeaa dhan kaaran agalaa dhan bhee udd geaa |

He continually chases after Maya and wealth, but even his own wealth flies away.

ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥

kiaa ohu khatte kiaa ohu khaavai jis andar sahasaa dukh peaa |

What shall he earn, and what shall he eat? Within his heart, there is only cynicism and pain.

ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥

niravairai naal ji vair rachaae sabh paap jagatai kaa tin sir leaa |

One who hates the One who has no hatred, shall bear the load of all the sins of the world on his head.

ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥

os agai pichhai dtoee naahee jis andar nindaa muhi anb peaa |

He shall find no shelter here or hereafter; his mouth blisters with the slander in his heart.

ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥

je sueine no ohu hath paae taa khehoo setee ral geaa |

If gold comes into his hands, it turns to dust.

ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥

je gur kee saranee fir ohu aavai taa pichhale aaugan bakhas leaa |

But if he should come again to the Sanctuary of the Guru, then even his past sins shall be forgiven.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥

jan naanak anadin naam dhiaaeaa har simarat kilavikh paap geaa |2|

Servant Nanak meditates on the Naam, night and day. Remembering the Lord in meditation, wickedness and sins are erased. ||2||