ਅਥ ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੀ ਪਾਸ ਫਿਰ ਆਈ ॥

ath mainaprabhaa krisan jee paas fir aaee |

Now begins the description of the return of Mainprabha to Krishna

ਦੂਤੀ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥

dootee baach kaanrah joo so |

Speech of the messenger addressed to Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਯੌ ਜਬ ਤਾਹਿ ਸੁਨੀ ਬਤੀਯਾ ਉਠ ਕੈ ਸੋਊ ਨੰਦ ਲਲਾ ਪਹਿ ਆਈ ॥

yau jab taeh sunee bateeyaa utth kai soaoo nand lalaa peh aaee |

ਆਇ ਕੈ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਹਰਿ ਪੈ ਹਰਿ ਜੂ ਨਹਿ ਮਾਨਤ ਮੂੜ ਮਨਾਈ ॥

aae kai aise kahiyo har pai har joo neh maanat moorr manaaee |

When Mainprabha heard all this talk, she got up and came to the son of Nand and said, “O Krishna! that fool was greatly persuaded, but still persists in not coming

ਕੈ ਤਜਿ ਵਾਹਿ ਰਚੌ ਇਨ ਸੋ ਨਹੀ ਆਪ ਹੂੰ ਜਾਇ ਕੈ ਲਿਆਉ ਮਨਾਈ ॥

kai taj vaeh rachau in so nahee aap hoon jaae kai liaau manaaee |

“Now leave her and roam with these gopis, or you may go yourself and bring her after persuation

ਯੌ ਸੁਨਿ ਬਾਤ ਚਲਿਯੋ ਤਹ ਕੋ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕਹੈ ਹਰਿ ਆਪ ਹੀ ਧਾਈ ॥੭੨੮॥

yau sun baat chaliyo teh ko kab sayaam kahai har aap hee dhaaee |728|

” Hearing these words, the poet Shyam says that Krishna went himself towards her.728.

ਅਉਰ ਨ ਗ੍ਵਾਰਿਨਿ ਕੋਊ ਪਠੀ ਚਲਿ ਕੈ ਹਰਿ ਜੂ ਤਬ ਆਪ ਹੀ ਆਯੋ ॥

aaur na gvaarin koaoo patthee chal kai har joo tab aap hee aayo |

Krishna did not send another gopi and came himself

ਤਾਹੀ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਤ ਹੀ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨ ਸੁਤਾ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

taahee ko roop nihaarat hee brikhabhaan sutaa man mai sukh paayo |

Seeing him, Radha was extremely pleased

ਪਾਇ ਘਨੋ ਸੁਖ ਪੈ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਊਪਰਿ ਮਾਨ ਸੋ ਬੋਲ ਸੁਨਾਯੋ ॥

paae ghano sukh pai man mai at aoopar maan so bol sunaayo |

Though she was greatly satisfied in her mind but still externally showing her pride,

ਚੰਦ੍ਰਭਗਾ ਹੂੰ ਸੋ ਕੇਲ ਕਰੋ ਇਹ ਠਉਰ ਕਹਾ ਤਜਿ ਲਾਜਹਿ ਆਯੋ ॥੭੨੯॥

chandrabhagaa hoon so kel karo ih tthaur kahaa taj laajeh aayo |729|

She said, “You keep yourself absorbed in amorous sport with Chandarbhaga, why have you come here forsaking your shyness?”729.