ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

DOHRA

ਜਬੈ ਸਕਲ ਸੁਰ ਭਜਿ ਗਏ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀਨੋ ਮਾਨ ॥

jabai sakal sur bhaj ge tab nrip keeno maan |

When all the gods ran away, the king became egoistic

ਧਨੁਖ ਤਾਨਿ ਕਰ ਮੈ ਪ੍ਰਬਲ ਹਰਿ ਪਰ ਮਾਰੇ ਬਾਨ ॥੧੪੬੧॥

dhanukh taan kar mai prabal har par maare baan |1461|

Now he pulled his bow and showered arrows on Krishna.1461.

ਤਬ ਹਰਿ ਰਿਸਿ ਕੈ ਕਰਿ ਲਯੋ ਰਾਛਸ ਅਸਤ੍ਰ ਸੰਧਾਨ ॥

tab har ris kai kar layo raachhas asatr sandhaan |

ਮੰਤ੍ਰਨ ਸਿਉ ਅਭਿਮੰਤ੍ਰ ਕਰਿ ਛਾਡਿਓ ਅਦਭੁਤ ਬਾਨ ॥੧੪੬੨॥

mantran siau abhimantr kar chhaaddio adabhut baan |1462|

Then Krishna, in his fury, took out his Daityastra (the arm meant for the demons) and discharged it after reciting mantras over this wonderful arrow.1462.