ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਮਨ ਕੀ ਪਤ੍ਰੀ ਵਾਚਣੀ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥

man kee patree vaachanee sukhee hoo sukh saar |

To read the horoscope of the mind, is the most sublime joyful peace.

ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਭਲਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਬੂਝੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

so braahaman bhalaa aakheeai ji boojhai braham beechaar |

He alone is called a good Brahmin, who understands God in contemplative meditation.

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੇ ਹਰਿ ਪੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥

har saalaahe har parrai gur kai sabad veechaar |

He praises the Lord, and reads of the Lord, and contemplates the Word of the Guru's Shabad.

ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥

aaeaa ohu paravaan hai ji kul kaa kare udhaar |

Celebrated and approved is the coming into the world of such a person, who saves all his generations as well.

ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

agai jaat na puchheeai karanee sabad hai saar |

Hereafter, no one is questioned about social status; excellent and sublime is the practice of the Word of the Shabad.

ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

hor koorr parranaa koorr kamaavanaa bikhiaa naal piaar |

Other study is false, and other actions are false; such people are in love with poison.

ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥

andar sukh na hovee manamukh janam khuaar |

They do not find any peace within themselves; the self-willed manmukhs waste away their lives.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥

naanak naam rate se ubare gur kai het apaar |2|

O Nanak, those who are attuned to the Naam are saved; they have infinite love for the Guru. ||2||