ਪਉੜੀ ੭

paurree 7

ਆਇਆ ਸੁਣਿਆ ਬਿਦਰ ਦੇ ਬੋਲੈ ਦੁਰਜੋਧਨੁ ਹੋਇ ਰੁਖਾ ।

aaeaa suniaa bidar de bolai durajodhan hoe rukhaa |

Hearing that Lord Krishan was served and stayed over at humble Bidar's home, Duryodhan remarked sarcastically.

ਘਰਿ ਅਸਾਡੇ ਛਡਿ ਕੈ ਗੋਲੇ ਦੇ ਘਰਿ ਜਾਹਿ ਕਿ ਸੁਖਾ ।

ghar asaadde chhadd kai gole de ghar jaeh ki sukhaa |

Leaving our grand palaces, how much happiness and comfort did you attain in the home of a servant?

ਭੀਖਮੁ ਦੋਣਾ ਕਰਣ ਤਜਿ ਸਭਾ ਸੀਗਾਰ ਵਡੇ ਮਾਨੁਖਾ ।

bheekham donaa karan taj sabhaa seegaar vadde maanukhaa |

You gave up even Bhikhaum, Dohna and Karan who are recognised as great men who are adorned in all courts.

ਝੁੰਗੀ ਜਾਇ ਵਲਾਇਓਨੁ ਸਭਨਾ ਦੇ ਜੀਅ ਅੰਦਰਿ ਧੁਖਾ ।

jhungee jaae valaaeon sabhanaa de jeea andar dhukhaa |

We have all been anguished to find that you have lived in a hut”.

ਹਸਿ ਬੋਲੇ ਭਗਵਾਨ ਜੀ ਸੁਣਿਹੋ ਰਾਜਾ ਹੋਇ ਸਨਮੁਖਾ ।

has bole bhagavaan jee suniho raajaa hoe sanamukhaa |

Then smilingly, Lord Krishan asked the King to come forward and to listen carefully.

ਤੇਰੇ ਭਾਉ ਨ ਦਿਸਈ ਮੇਰੇ ਨਾਹੀ ਅਪਦਾ ਦੁਖਾ ।

tere bhaau na disee mere naahee apadaa dukhaa |

I see no love and devotion in you (and hence I have not come to you).

ਭਾਉ ਜਿਵੇਹਾ ਬਿਦਰ ਦੇ ਹੋਰੀ ਦੇ ਚਿਤਿ ਚਾਉ ਨ ਚੁਖਾ ।

bhaau jivehaa bidar de horee de chit chaau na chukhaa |

No heart I see has even a fraction of the love that Bidar bears in his heart.

ਗੋਬਿੰਦ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਦਾ ਭੁਖਾ ।੭।

gobind bhaau bhagat daa bhukhaa |7|

The Lord needs loving devotion and nothing else.