ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਚੇਤ ਮੁਗਲ ਜਬ ਹੀ ਭਯਾ ਸੀਸ ਰਹਿਯੋ ਨਿਹੁਰਾਇ ॥

chet mugal jab hee bhayaa sees rahiyo nihuraae |

When the Mughal regained consciousness, he hung his head,

ਅਤਿ ਲਜਤ ਜਿਯ ਮੈ ਭਯਾ ਬੈਨ ਨ ਭਾਖ︀ਯੋ ਜਾਇ ॥੪॥

at lajat jiy mai bhayaa bain na bhaakhayo jaae |4|

He was so much ashamed that he could not speak.(4)

ਅਬ ਮੈ ਯਾਹਿ ਉਬਾਰਿਯਾ ਸੀਤਲ ਬਾਰਿ ਪਿਯਾਇ ॥

ab mai yaeh ubaariyaa seetal baar piyaae |

The woman told, ‘I have saved you by giving you cold water.’

ਸਭ ਸੌ ਐਸੀ ਭਾਤਿ ਕਹਿ ਤਾ ਕੌ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ॥੫॥

sabh sau aisee bhaat keh taa kau diyaa utthaae |5|

And acting this way, she made him to go away.(5)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਸੰਤਾਲੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੭॥੮੧੮॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade santaaleesavo charitr samaapatam sat subham sat |47|818|afajoon|

Forty-seventh Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (47)(8168).