ਪਉੜੀ ੪
paurree 4
ਆਪਿ ਭਲਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਭਲਾ ਭਲਾ ਭਲਾ ਸਭਨਾ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ।
aap bhalaa sabh jag bhalaa bhalaa bhalaa sabhanaa kar dekhai |
One's good mind finds everybody good in the world. A gentleman beholds everyone as gentle.
ਆਪਿ ਬੁਰਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬੁਰਾ ਸਭ ਕੋ ਬੁਰਾ ਬੁਰੇ ਦੇ ਲੇਖੈ ।
aap buraa sabh jag buraa sabh ko buraa bure de lekhai |
If one is bad himself, for him the whole world is bad and all is bad on his account. Lord Krsna helped
ਕਿਸਨੁ ਸਹਾਈ ਪਾਂਡਵਾ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਤੂਤਿ ਵਿਸੇਖੈ ।
kisan sahaaee paanddavaa bhaae bhagat karatoot visekhai |
Pindays because they had in them profuse sense of devotion and morality.
ਵੈਰ ਭਾਉ ਚਿਤਿ ਕੈਰਵਾਂ ਗਣਤੀ ਗਣਨਿ ਅੰਦਰਿ ਕਾਲੇਖੈ ।
vair bhaau chit kairavaan ganatee ganan andar kaalekhai |
Kaurays had enmity in their heart and they always calculated the dark side of things.
ਭਲਾ ਬੁਰਾ ਪਰਵੰਨਿਆ ਭਾਲਣ ਗਏ ਨ ਦਿਸਟਿ ਸਰੇਖੈ ।
bhalaa buraa paravaniaa bhaalan ge na disatt sarekhai |
Two princes went out to find a good and a wicked person but their views were different.
ਬੁਰਾਨ ਕੋਈ ਜੁਧਿਸਟਰੈ ਦੁਰਜੋਧਨ ਕੋ ਭਲਾ ਨ ਭੇਖੈ ।
buraan koee judhisattarai durajodhan ko bhalaa na bhekhai |
None was bad for Yudhisthar and Duryodhan did not find any good person.
ਕਰਵੈ ਹੋਇ ਸੁ ਟੋਟੀ ਰੇਖੈ ।੪।
karavai hoe su ttottee rekhai |4|
Whatever (sweet or bitter) is there in the pot is known when it comes out through the spout.