ਪਉੜੀ ੨੩

paurree 23

ਜਾਇ ਸੁਤਾ ਪਰਭਾਸ ਵਿਚਿ ਗੋਡੇ ਉਤੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰੇ ।

jaae sutaa parabhaas vich godde ute pair pasaare |

At the sacred place of Prabhas, Krishna slept cross legged with his foot on his knee.

ਚਰਣ ਕਵਲ ਵਿਚਿ ਪਦਮੁ ਹੈ ਝਿਲਮਿਲ ਝਲਕੇ ਵਾਂਗੀ ਤਾਰੇ ।

charan kaval vich padam hai jhilamil jhalake vaangee taare |

The lotus sign in his foot was illuminating like a star.

ਬਧਕੁ ਆਇਆ ਭਾਲਦਾ ਮਿਰਗੈ ਜਾਣਿ ਬਾਣੁ ਲੈ ਮਾਰੇ ।

badhak aaeaa bhaaladaa miragai jaan baan lai maare |

A hunter came and considering it an eye of a deer, shot the arrow.

ਦਰਸਨ ਡਿਠੋਸੁ ਜਾਇ ਕੈ ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰੇ ।

darasan dditthos jaae kai karan palaav kare pukaare |

As he approached, he realised it was Krishna. He became full of sorrow and begged forgiveness.

ਗਲਿ ਵਿਚਿ ਲੀਤਾ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੀ ਅਵਗੁਣੁ ਕੀਤਾ ਹਰਿ ਨ ਚਿਤਾਰੇ ।

gal vich leetaa krisan jee avagun keetaa har na chitaare |

Krishna ignored his wrong act and embraced him.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਤੋਖਿਆ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣੁ ਬਿਰਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ।

kar kirapaa santokhiaa patit udhaaran birad beechaare |

Gracefully Krishna asked him to be full of perseverance and gave sactuary to the wrongdoer.

ਭਲੇ ਭਲੇ ਕਰਿ ਮੰਨੀਅਨਿ ਬੁਰਿਆਂ ਦੇ ਹਰਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ।

bhale bhale kar maneean buriaan de har kaaj savaare |

The good is said good by everyone but the works of the evil doers are set right by the Lord only.

ਪਾਪ ਕਰੇਂਦੇ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰੇ ।੨੩।੧੦।

paap karende patit udhaare |23|10|

He has liberated many fallen sinners.