ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

KABIT

ਸੇਤ ਧਰੇ ਸਾਰੀ ਬ੍ਰਿਖਭਾਨੁ ਕੀ ਕੁਮਾਰੀ ਜਸ ਹੀ ਕੀ ਮਨੋ ਬਾਰੀ ਐਸੀ ਰਚੀ ਹੈ ਨ ਕੋ ਦਈ ॥

set dhare saaree brikhabhaan kee kumaaree jas hee kee mano baaree aisee rachee hai na ko dee |

The daughter of Brish Bhan is wearing a white sari and it seems that God has not created anyone more winsome like her

ਰੰਭਾ ਉਰਬਸੀ ਅਉਰ ਸਚੀ ਸੁ ਮਦੋਦਰੀ ਪੈ ਐਸੀ ਪ੍ਰਭਾ ਕਾ ਕੀ ਜਗ ਬੀਚ ਨ ਕਛੂ ਭਈ ॥

ranbhaa urabasee aaur sachee su madodaree pai aisee prabhaa kaa kee jag beech na kachhoo bhee |

The beauty of Rambha, Urvashi, Shachi dn Mandodari is insignificant before Radha

ਮੋਤਿਨ ਕੇ ਹਾਰ ਗਰੇ ਡਾਰਿ ਰੁਚਿ ਸੋ ਸੁਧਾਰ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਪੈ ਚਲੀ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਰਸ ਕੇ ਲਈ ॥

motin ke haar gare ddaar ruch so sudhaar kaanrah joo pai chalee kab sayaam ras ke lee |

Wearing the pearl-necklace around her neck and getting ready, she started moving towards Krishna in order to receive the nectar of love

ਸੇਤੈ ਸਾਜ ਸਾਜਿ ਚਲੀ ਸਾਵਰੇ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਾਜ ਚਾਦਨੀ ਮੈ ਰਾਧਾ ਮਾਨੋ ਚਾਦਨੀ ਸੀ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥੫੩੮॥

setai saaj saaj chalee saavare kee preet kaaj chaadanee mai raadhaa maano chaadanee see hvai gee |538|

She bedecked herself and looking like moonshine in moonlit night, she came towards Krish,a being absorbed in his love.