ਮਃ ੪ ॥

mahalaa 4 |

Fourth Mehl:

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

naanak preet laaee tin sachai tis bin rehan na jaaee |

O Nanak, I am in love with the True Lord; I cannot survive without Him.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥

satigur milai ta pooraa paaeeai har ras rasan rasaaee |2|

Meeting the True Guru, the Perfect Lord is found, and the tongue savors His Sublime Essence. ||2||