ਪਉੜੀ ੫
paurree 5
ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਗੈ ਆਰਸੀ ਨਾਈ ਧਰਿ ਨ ਵਧਾਈ ਪਾਵੈ ।
anhe agai aarasee naaee dhar na vadhaaee paavai |
A barber showing mirror to a blind person never gets the reward.
ਬੋਲੈ ਅਗੈ ਗਾਵੀਐ ਸੂਮੁ ਨ ਡੂਮੁ ਕਵਾਇ ਪੈਨ੍ਹਾਵੈ ।
bolai agai gaaveeai soom na ddoom kavaae painhaavai |
Singing before a deaf person is in vain and likewise a miser does not present a robe to his minstrel as a gift.
ਪੁਛੈ ਮਸਲਤਿ ਗੁੰਗਿਅਹੁ ਵਿਗੜੈ ਕੰਮੁ ਜਵਾਬੁ ਨ ਆਵੈ ।
puchhai masalat gungiahu vigarrai kam javaab na aavai |
If the dumb is consulted on any issue, the issue will go worse and he will not be able to answer.
ਫੁਲਵਾੜੀ ਵੜਿ ਗੁਣਗੁਣਾ ਮਾਲੀ ਨੋ ਨ ਇਨਾਮੁ ਦਿਵਾਵੈ ।
fulavaarree varr gunagunaa maalee no na inaam divaavai |
If a person devoid of the sense of smell goes to a garden, he cannot recommend the gardener for award.
ਲੂਲੇ ਨਾਲਿ ਵਿਆਹੀਐ ਕਿਵ ਗਲਿ ਮਿਲਿ ਕਾਮਣਿ ਗਲਿ ਲਾਵੈ ।
loole naal viaaheeai kiv gal mil kaaman gal laavai |
How could a woman married to a cripple embrace him.
ਸਭਨਾ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵਣੀ ਲੰਗੜਾ ਕਰੇ ਲਖਾਉ ਲੰਗਾਵੈ ।
sabhanaa chaal suhaavanee langarraa kare lakhaau langaavai |
Where all others have a fair gait, the lame however he may pretend, would definitely be seen limping.
ਲੁਕੈ ਨ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਲਖਾਵੈ ।੫।
lukai na moorakh aap lakhaavai |5|
Thus, the fool never remains hidden, and he definitely exposes himself.