ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਸੇ ਸੈਣ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥

se sain se sajanaa ji guramukh mileh subhaae |

They alone are relatives, and they alone are friends, who, as Gurmukh, join together in love.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥

satigur kaa bhaanaa anadin kareh se sach rahe samaae |

Night and day, they act according to the True Guru's Will; they remain absorbed in the True Name.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਸਜਣ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥

doojai bhaae lage sajan na aakheeeh ji abhimaan kareh vekaar |

Those who are attached to the love of duality are not called friends; they practice egotism and corruption.

ਮਨਮੁਖ ਆਪ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਰਜੁ ਨ ਸਕਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥

manamukh aap suaarathee kaaraj na sakeh savaar |

The self-willed manmukhs are selfish; they cannot resolve anyone's affairs.

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak poorab likhiaa kamaavanaa koe na mettanahaar |2|

O Nanak, they act according to their pre-ordained destiny; no one can erase it. ||2||