ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਤਿਹ ਪਾਛੇ ਕੁਟਵਾਰ ਕੇ ਗਏ ਪਯਾਦੇ ਆਇ ॥

tih paachhe kuttavaar ke ge payaade aae |

In the mean time the constables from the City Kotwal, the police station officer, walked in.

ਤੁਰਤੁ ਕੁਠਰਿਯਾ ਨਾਜ ਕੀ ਮੁਗਲਹਿ ਦਯੋ ਦੁਰਾਇ ॥੮॥

turat kutthariyaa naaj kee mugaleh dayo duraae |8|

She made the Mughal to run to the corn room.(8)

ਘੇਰਿ ਪਯਾਦਨ ਜਬ ਲਈ ਰਹਿਯੋ ਨ ਕਛੂ ਉਪਾਇ ॥

gher payaadan jab lee rahiyo na kachhoo upaae |

The constables surrounded the house from all sides and seeing no escape she put the house to fire,

ਨਿਕਸਿ ਆਪੁ ਠਾਢੀ ਭਈ ਗ੍ਰਿਹ ਕੌ ਆਗਿ ਲਗਾਇ ॥੯॥

nikas aap tthaadtee bhee grih kau aag lagaae |9|

And came outside the house and stood there.(9)

ਦੁਹੂੰ ਹਾਥ ਪੀਟਤ ਭਈ ਜਰਿਯੋ ਜਰਿਯੋ ਗ੍ਰਿਹ ਭਾਖਿ ॥

duhoon haath peettat bhee jariyo jariyo grih bhaakh |

She started to lament aloud beating her breast, ‘My house is on fire, my house is burning.’

ਵੈ ਚਾਰੌ ਤਾ ਮੈ ਜਰੇ ਕਿਨਹੂੰ ਨ ਹੇਰੀ ਰਾਖਿ ॥੧੦॥

vai chaarau taa mai jare kinahoon na heree raakh |10|

All the four were burned to death and no one even came across their ashes.(10)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਅਸਟਮੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੮॥੧੫੫॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade asattame charitr samaapatam sat subham sat |8|155|afajoon|

Eighth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (8)(155)