ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਸਭੈ ਚਮਰੁ ਤੂ ਮੈ ਬਿਨਾ ਯਾ ਪੁਰ ਮੈ ਹ੍ਵੈ ਜਾਹਿ ॥

sabhai chamar too mai binaa yaa pur mai hvai jaeh |

He pronounced, ‘Except me every body get stuck.’

ਜਹ ਤਹ ਨਰ ਨਾਰੀ ਹੁਤੀ ਲਗੀ ਰਹੀ ਛਿਤ ਮਾਹਿ ॥੨੦॥

jeh teh nar naaree hutee lagee rahee chhit maeh |20|

Then all the men and women, where ever they were, they plunged on the ground.(20)

ਸੋਤ ਜਗਤ ਬੈਠਤ ਉਠਤ ਚਿਮਟ ਗਏ ਛਿਨ ਮਾਹਿ ॥

sot jagat baitthat utthat chimatt ge chhin maeh |

All those who were sleeping, awake, standing or sitting got stuck with the ground.

ਕੂਕ ਉਠੀ ਪੁਰ ਮੈ ਘਨੀ ਨੈਕ ਰਹੀ ਸੁਧਿ ਨਾਹਿ ॥੨੧॥

kook utthee pur mai ghanee naik rahee sudh naeh |21|

No one remained in his senses and lamentations were prevailing all over.(21)

ਪਤਿ ਧੋਤੀ ਬਾਧਿਤ ਫਸਿਯੋ ਪਾਕ ਪਕਾਵਤ ਤ੍ਰੀਯ ॥

pat dhotee baadhit fasiyo paak pakaavat treey |

Husband was stuck while tying his lion-cloth and the woman was stuck while cooking.

ਨੌਆ ਤ੍ਰਿਯ ਸੋਵਤ ਫਸਿਯੋ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ਸੁਧਿ ਜੀਯ ॥੨੨॥

nauaa triy sovat fasiyo kachh na rahee sudh jeey |22|

The husband sleeping with newly wed was stuck and no one remained rational.(22)