ਮਾਣਸ ਦੇਹ ਸੁ ਖੇਹ ਹੈ ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਜੀਭੈ ਲਈ ਨਕੀਬੀ ।

maanas deh su kheh hai tis vich jeebhai lee nakeebee |

Human body is like ashes but in it the tongue is admirable (for its benefits).

ਅਖੀ ਦੇਖਨਿ ਰੂਪ ਰੰਗ ਰਾਗ ਨਾਦ ਕੰਨ ਕਰਨਿ ਰਕੀਬੀ ।

akhee dekhan roop rang raag naad kan karan rakeebee |

The eyes behold forms and colours and the ears take care of the sounds- musical and otherwise.

ਨਕਿ ਸੁਵਾਸੁ ਨਿਵਾਸੁ ਹੈ ਪੰਜੇ ਦੂਤ ਬੁਰੀ ਤਰਤੀਬੀ ।

nak suvaas nivaas hai panje doot buree tarateebee |

Nose is the abode of smell and thus all these five couriers (of the body) remain indulged in these pleasures (and become futile).

ਸਭ ਦੂੰ ਨੀਵੇ ਚਰਣ ਹੋਇ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਨਸੀਬੁ ਨਸੀਬੀ ।

sabh doon neeve charan hoe aap gavaae naseeb naseebee |

Among these all, the feet are placed at the lowest level and they repudiating ego are fortunate.

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਮਿਟਾਇਦਾ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰਾ ਕਰੈ ਤਬੀਬੀ ।

haumai rog mittaaeidaa satigur pooraa karai tabeebee |

The true Guru by giving treatment removes the malady of ego.

ਪੈਰੀ ਪੈ ਰਹਿਰਾਸ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਗੁਰਸਿਖ ਮਨੀਬੀ ।

pairee pai rahiraas kar gur sikh sun gurasikh maneebee |

The true disciples of the Guru touch the feet and bow and abide by the instructions of the Guru.

ਮੁਰਦਾ ਹੋਇ ਮੁਰੀਦੁ ਗਰੀਬੀ ।੩।

muradaa hoe mureed gareebee |3|

He who becomes humble and dead to all desires is the true disciple.