ਕਬਿਤੁ ॥

kabit |

KABIT

ਦਸੋ ਭੂਪ ਰਨ ਪਾਰਿਯੋ ਸੈਨ ਕਉ ਬਿਪਤ ਡਾਰਿਓ ਬੀਰ ਪ੍ਰਨ ਧਾਰਿਓ ਨ ਡਰੈ ਹੈ ਕਾਹੂੰ ਆਨ ਸੋ ॥

daso bhoop ran paariyo sain kau bipat ddaario beer pran dhaario na ddarai hai kaahoon aan so |

All the ten kings participated in the war

ਏ ਈ ਦਸ ਭੂਪਤਿ ਰਿਸਾਇ ਸਮੁਹਾਇ ਗਏ ਉਤ ਆਇ ਸਉਹੇ ਭਯੋ ਮਹਾ ਸੂਰ ਮਾਨ ਸੋ ॥

e ee das bhoopat risaae samuhaae ge ut aae sauhe bhayo mahaa soor maan so |

They put their army in adversity and avowed that no one will fear anyone, all these ten kings, getting enraged, went before that mighty warrior Kharag Singh.

ਕਹੈ ਕਬਿ ਸ︀ਯਾਮ ਅਤਿ ਕ੍ਰੁਧ ਹੁਇ ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਤਾਨ ਕੈ ਕਮਾਨ ਕੋ ਲਗਾਈ ਜਿਹ ਕਾਨ ਸੋ ॥

kahai kab sayaam at krudh hue kharrag singh taan kai kamaan ko lagaaee jih kaan so |

ਗਜਰਾਜ ਭਾਰੇ ਅਰੁ ਜੁਧ ਕੇ ਕਰਾਰੇ ਦਸੋ ਮਾਰਿ ਡਾਰੇ ਤਿਨ ਦਸ ਦਸ ਬਾਨ ਸੋ ॥੧੩੯੭॥

gajaraaj bhaare ar judh ke karaare daso maar ddaare tin das das baan so |1397|

When Kharag Singh pulled his bow upto his ear in great rage, he killed each king with ten arrows, though the kings were large like elephants and expert in warfare.1397.