ਮਃ ੩ ॥

mahalaa 3 |

Third Mehl:

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੂ ਨ ਜਾਣਹੀ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਿਖਾ ਹੈ ਕਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥

chaatrik too na jaanahee kiaa tudh vich tikhaa hai kit peetai tikh jaae |

O rainbird, you do not know what thirst is within you, or what you can drink to quench it.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰੰਮਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥

doojai bhaae bharamiaa amrit jal palai na paae |

You wander in the love of duality, and you do not obtain the Ambrosial Water.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ॥

nadar kare je aapanee taan satigur milai subhaae |

When God casts His Glance of Grace, then the mortal automatically meets the True Guru.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥

naanak satigur te amrit jal paaeaa sahaje rahiaa samaae |2|

O Nanak, the Ambrosial Water is obtained from the True Guru, and then the mortal remains merged in the Lord with intuitive ease. ||2||