ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਐਸੇ ਬਚਨ ਬਖਾਨਿ ਕਰਿ ਮੂਰਖ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ॥

aise bachan bakhaan kar moorakh diyaa utthaae |

She talked with such a confidence that the idiot left her alone.

ਬਹੁਰਿ ਰਾਇ ਸੌ ਰਤਿ ਕਰੀ ਹ੍ਰਿਦੈ ਹਰਖ ਉਪਜਾਇ ॥੧੧॥

bahur raae sau rat karee hridai harakh upajaae |11|

And then she took the Raja out and had heartfelt enjoyment with(11)

ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਕੇਲ ਕਮਾਇ ਕਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕਹ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥

nrip so kel kamaae kar grih keh dayo patthaae |

After taking ample of pleasure, she sent him to his house,

ਬਹੁਰਿ ਸੁਖੀ ਹ੍ਵੈ ਪੁਰ ਬਸੀ ਸਾਹੁ ਲਯੋ ਗਰ ਲਾਇ ॥੧੨॥

bahur sukhee hvai pur basee saahu layo gar laae |12|

And then embraced the Banyia blissfully as well.(12)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ︀ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚੌਆਲੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੪੪॥੭੯੫॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane triyaa charitre mantree bhoop sanbaade chauaaleesavo charitr samaapatam sat subham sat |44|795|afajoon|

Forty-fourth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (44)(795)