ਦਿਜ ਬਾਚ ਰਾਜਾ ਸੋਂ ॥

dij baach raajaa son |

The speech of the Brahmin addressed to the King :

ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥

paadharree chhand |

PADDHRAI STANZA

ਕਹ ਕਹੋ ਪੁਤ੍ਰ ਲਾਗੀ ਅਵਾਰ ॥

keh kaho putr laagee avaar |

ਸੁਨਿ ਰਹਿਓ ਮੋਨ ਭੂਪਤ ਉਦਾਰ ॥

sun rahio mon bhoopat udaar |

“O Son! Tell us the reason for so much delay. “Hearing these words the large-hearted king remained silent.

ਫਿਰਿ ਕਹਯੋ ਕਾਹਿ ਬੋਲਤ ਨ ਪੂਤ ॥

fir kahayo kaeh bolat na poot |

ਚੁਪ ਰਹੇ ਰਾਜ ਲਹਿ ਕੈ ਕਸੂਤ ॥੨੯॥

chup rahe raaj leh kai kasoot |29|

They again said, “O son! Why do you not speak?” The king, fearing his reply to be unfavorable, again remained silent.29.

ਨ੍ਰਿਪ ਦੀਓ ਪਾਨ ਤਿਹ ਪਾਨ ਜਾਇ ॥

nrip deeo paan tih paan jaae |

ਚਕਿ ਰਹੇ ਅੰਧ ਤਿਹ ਕਰ ਛੁਹਾਇ ॥

chak rahe andh tih kar chhuhaae |

Coming near them, the king gave them water then on touching his hand those blind persons, .

ਕਰ ਕੋਪ ਕਹਿਯੋ ਤੂ ਆਹਿ ਕੋਇ ॥

kar kop kahiyo too aaeh koe |

ਇਮ ਸੁਨਤ ਸਬਦ ਨ੍ਰਿਪ ਦਯੋ ਰੋਇ ॥੩੦॥

eim sunat sabad nrip dayo roe |30|

Getting bewildered, asked angrily about his identity. Hearing these words, the king began to weep.30