ਮਾਲੀ ਗਉੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥

maalee gaurraa mahalaa 4 |

Maalee Gauraa, Fourth Mehl:

ਜਪਿ ਮਨ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥

jap man raam naam sukhadaataa |

O my mind, chant the Name of the Lord, the Giver of peace.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

satasangat mil har saad aaeaa guramukh braham pachhaataa |1| rahaau |

One who joins the Sat Sangat, the True Congregation, and enjoys the sublime taste of the Lord, as Gurmukh, comes to realize God. ||1||Pause||

ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥

vaddabhaagee gur darasan paaeaa gur miliai har prabh jaataa |

By great good fortune, one obtains the Blessed Vision of the Guru's Darshan; meeting with the Guru, the Lord God is known.

ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਈ ਸਭ ਨੀਕਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਹਰਿ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥੧॥

duramat mail gee sabh neekar har amrit har sar naataa |1|

The filth of evil-mindedness is totally washed away, bathing in the Lord's ambrosial pool of nectar. ||1||

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਾਧ ਜਿਨੑੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਤਿਨੑ ਪੂਛਉ ਹਰਿ ਕੀ ਬਾਤਾ ॥

dhan dhan saadh jinaee har prabh paaeaa tina poochhau har kee baataa |

Blessed, blessed are the Holy, who have found their Lord God; I ask them to tell me the stories of the Lord.

ਪਾਇ ਲਗਉ ਨਿਤ ਕਰਉ ਜੁਦਰੀਆ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥

paae lgau nit krau judareea har melahu karam bidhaataa |2|

I fall at their feet, and always pray to them, to mercifully unite me with my Lord, the Architect of Destiny. ||2||

ਲਿਲਾਟ ਲਿਖੇ ਪਾਇਆ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ॥

lilaatt likhe paaeaa gur saadhoo gur bachanee man tan raataa |

Through the destiny written on my forehead, I have found the Holy Guru; my mind and body are imbued with the Guru's Word.

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਆਇ ਮਿਲੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਵਾਤਾ ॥੩॥

har prabh aae mile sukh paaeaa sabh kilavikh paap gavaataa |3|

The Lord God has come to meet me; I have found peace, and I am rid of all the sins. ||3||

ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਤਿਨੑ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਤਾ ॥

raam rasaaein jina guramat paaeaa tina kee aootam baataa |

Those who follow the Guru's Teachings find the Lord, the source of nectar; their words are sublime and exalted.

ਤਿਨ ਕੀ ਪੰਕ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗੀ ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਚਰਨਿ ਪਰਾਤਾ ॥੪॥੨॥

tin kee pank paaeeai vaddabhaagee jan naanak charan paraataa |4|2|

By great good fortune, one is blessed with the dust of their feet; servant Nanak falls at their feet. ||4||2||