ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa |

SWAYYA

ਜਾਨੋ ਸਹਾਇ ਭਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਬਹੁਰੋ ਜਦੁ ਬੰਸਨਿ ਕੋਪ ਜਗਿਯੋ ॥

jaano sahaae bhayo har ko bahuro jad bansan kop jagiyo |

When the warriors of Yadava can saw Krishna coming for their help

ਅਮਿਟੇਸ ਸੋ ਧਾਇ ਅਰੇ ਰਨ ਮੈ ਤਿਹ ਜੋਧਨ ਸੋ ਨਹੀ ਏਕ ਭਗਿਯੋ ॥

amittes so dhaae are ran mai tih jodhan so nahee ek bhagiyo |

The anger awoke in them, they ran to fight against Amit Singh and none of them ran away from the battlefield

ਗਹਿ ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਗਦਾ ਅਤਿ ਹੀ ਦਲੁ ਆਹਵ ਕੋ ਉਮਗਿਯੋ ॥

geh baan kamaan kripaan gadaa at hee dal aahav ko umagiyo |

ਬਹੁ ਸ੍ਰਉਨ ਪਗੇ ਰੰਗਿ ਸ︀ਯਾਮ ਜਗੇ ਮਨੋ ਆਗਿ ਲਗੇ ਗਨ ਸਾਲ ਦਗਿਯੋ ॥੧੨੩੩॥

bahu sraun page rang sayaam jage mano aag lage gan saal dagiyo |1233|

The forces rushed forward taking their swords, bows, arrows, maces etc., the warriors filled with blood were gleaming like a heap of straw burning in fire.1233.

ਬਿਬਿਧਾਯੁਧ ਲੈ ਪੁਨਿ ਜੁਧੁ ਕੀਓ ਅਤਿ ਹੀ ਮਨ ਮੈ ਭਟ ਕੋਪ ਭਰੇ ॥

bibidhaayudh lai pun judh keeo at hee man mai bhatt kop bhare |

The warriors waged the war in fury taking up their weapons

ਮੁਖ ਤੇ ਕਹਿ ਮਾਰੁ ਹੀ ਮਾਰ ਪਰੇ ਲਖਿ ਕੈ ਰਨ ਕਉ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਡਰੇ ॥

mukh te keh maar hee maar pare lakh kai ran kau nahee naik ddare |

All were shouting “Kill, Kill” and not fearing even slightly

ਪੁਨਿ ਯਾ ਬਿਧਿ ਸਿਉ ਕਬਿ ਰਾਮੁ ਕਹੈ ਜਦੁਬੀਰ ਘਨੇ ਅਰਿ ਸਾਥ ਅਰੇ ॥

pun yaa bidh siau kab raam kahai jadubeer ghane ar saath are |

The poet says again that Krishna resisted numerous warriors

ਰਿਸਿ ਭੂਪ ਤਬੈ ਬਲ ਕੈ ਅਸਿ ਲੈ ਰਿਪੁ ਕੇ ਤਨ ਦ੍ਵੈ ਕਰਿ ਚਾਰ ਕਰੇ ॥੧੨੩੪॥

ris bhoop tabai bal kai as lai rip ke tan dvai kar chaar kare |1234|

On the other side, the king Amit Singh, in great rage, simultaneously chopped the bodies of two warriors at a time into four parts.1234.

ਐਸੀ ਨਿਹਾਰਿ ਕੈ ਮਾਰਿ ਮਚੀ ਜੋਊ ਜੀਵਤ ਥੇ ਤਜਿ ਜੁਧੁ ਪਰਾਨੇ ॥

aisee nihaar kai maar machee joaoo jeevat the taj judh paraane |

Seeing such a dreadful war, those warriors who were coming for fighting left and ran away from war-arena

ਸ︀ਯਾਮ ਭਨੇ ਅਮਿਟੇਸ ਕੇ ਸਾਮੁਹੇ ਆਹਵ ਮੈ ਕੋਊ ਨ ਠਹਿਰਾਨੇ ॥

sayaam bhane amittes ke saamuhe aahav mai koaoo na tthahiraane |

No one could confront Amit Singh

ਜੇ ਬਰ ਬੀਰ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਬਹੁ ਬਾਰ ਭਿਰੇ ਰਨਿ ਬਾਧਿਤ ਬਾਨੇ ॥

je bar beer kahaavat hai bahu baar bhire ran baadhit baane |

ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਚਲੇ ਭਜਿ ਕੈ ਜਿਮ ਪਉਨ ਬਹੇ ਦ੍ਰੁਮ ਪਾਤ ਉਡਾਨੇ ॥੧੨੩੫॥

so ih bhaat chale bhaj kai jim paun bahe drum paat uddaane |1235|

Those who called themselves great warriors, and were roaming wielding many kings of weapons, they ran away from the battlefield like the leaves of a tree flying away before the blow of wind.1235.

ਕੇਤੇ ਰਹੇ ਰਨ ਮੈ ਰੁਪ ਕੈ ਕਿਤਨੇ ਭਜਿ ਸ︀ਯਾਮ ਕੇ ਤੀਰ ਪੁਕਾਰੇ ॥

kete rahe ran mai rup kai kitane bhaj sayaam ke teer pukaare |

Some of the warriors stood firmly in war and some of them, inflicted by the arrows of Krishna speed away from the field crying

ਬੀਰ ਘਨੇ ਨਹੀ ਜਾਤ ਗਨੇ ਅਮਿਟੇਸਿ ਬਲੀ ਰਿਸ ਸਾਥਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥

beer ghane nahee jaat gane amittes balee ris saath sanghaare |

Amit Singh killed many, they can’t be enumerated

ਬਾਜ ਮਰੇ ਗਜ ਰਾਜ ਪਰੇ ਸੁ ਕਹੂੰ ਰਥ ਕਾਟਿ ਕੈ ਭੂ ਪਰਿ ਡਾਰੇ ॥

baaj mare gaj raaj pare su kahoon rath kaatt kai bhoo par ddaare |

Somewhere the horses, somewhere the elephants and somewhere the shattered chariots were lying on the ground

ਆਵਤ ਕਾ ਤੁਮਰੇ ਮਨ ਮੈ ਕਰਤਾ ਹਰਤਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਨਹਾਰੇ ॥੧੨੩੬॥

aavat kaa tumare man mai karataa harataa pratipaalanahaare |1236|

O Lord! you are the creator, sustainer and the destroyer, What is in your mind, no one can understand.1236.