ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਇਕ ਸਹਚਰੀ ਤਾ ਕੌ ਲਯੋ ਬੁਲਾਇ ॥

mainaprabhaa ik sahacharee taa kau layo bulaae |

Then, Radha called a friend of hers known as Prabha.

ਤਾਹਿ ਪਠਾਯੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਪ੍ਰਤਿ ਭੇਦ ਸਕਲ ਸਮਝਾਇ ॥੧੦॥

taeh patthaayo krisan prat bhed sakal samajhaae |10|

She revealed to her all her aspirations, and sent her to Sri Krishna,(10)

ਤਾ ਕੇ ਕਰ ਪਤਿਯਾ ਦਈ ਕਹੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਜਾਇ ॥

taa ke kar patiyaa dee kaho krisan so jaae |

Through a letter she conveyed, ‘Your Radha has been pierced in Your

ਤੁਮਰੇ ਬਿਰਹ ਰਾਧਾ ਬਧੀ ਬੇਗਿ ਮਿਲੋ ਤਿਹ ਆਇ ॥੧੧॥

tumare birah raadhaa badhee beg milo tih aae |11|

Separation. Please come and meet her.(11)

ਬ੍ਰਿਜ ਬਾਲਾ ਬਿਰਹਿਣਿ ਭਈ ਬਿਰਹ ਤਿਹਾਰੇ ਸੰਗ ॥

brij baalaa birahin bhee birah tihaare sang |

‘Alienated by you, your maid is dying and you may narrate this during

ਤਹ ਤੁਮ ਕਥਾ ਚਲਾਇਯੋ ਕਵਨੋ ਪਾਇ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧੨॥

teh tum kathaa chalaaeiyo kavano paae prasang |12|

Any of your lessons.’(l2)

ਜਬ ਰਾਧਾ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਕੇ ਸਾਥ ॥

jab raadhaa aise kahiyo mainaprabhaa ke saath |

After the maid, Prabha, had discerned the whole situation,

ਮੈਨਪ੍ਰਭਾ ਚਲਿ ਤਹ ਗਈ ਜਹਾ ਹੁਤੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ॥੧੩॥

mainaprabhaa chal teh gee jahaa hute brijanaath |13|

She went to the place where Sri Krishna was sitting majestically.(l3)