ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

Dohira

ਜੁ ਕਛੁ ਕਥਾ ਸ੍ਰਵਨਨ ਸੁਨੀ ਸੁ ਕਛੁ ਕਹੀ ਤੁਯ ਦੇਵ ॥

ju kachh kathaa sravanan sunee su kachh kahee tuy dev |

‘Whatever narration I have heard, I have related to you.

ਅਪਨੇ ਚਿਤ ਮੈ ਰਾਖਿਯੋ ਕਿਸੂ ਨ ਦੀਜਹੁ ਭੇਵ ॥੨੪॥

apane chit mai raakhiyo kisoo na deejahu bhev |24|

‘Now you keep this in your heart and please never divulge.’(24)

ਸੁਨਤ ਬਚਨ ਤਾ ਕੇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਨਿਕਟਿ ਬੋਲਿ ਤਿਹ ਲੀਨ ॥

sunat bachan taa ke nripat nikatt bol tih leen |

Listening to the talk he called him near him,

ਸ︀ਯਾਮ ਸਾਹ ਕੋ ਪੁਤ੍ਰ ਲਖਿ ਤੁਰਤ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨ ॥੨੫॥

sayaam saah ko putr lakh turat bidaa kar deen |25|

And, immediately recognising, he bade to release the son of Siam.(25)

ਦੁਹਿਤਾ ਦਈ ਵਜੀਰ ਕੀ ਹੈ ਗੈ ਦਏ ਅਨੇਕ ॥

duhitaa dee vajeer kee hai gai de anek |

Along with the daughter of the minister, he gave him many elephants and horses.

ਪਤਿ ਕੀਨੋ ਛਲਿ ਕੈ ਤੁਰਤ ਬਾਰ ਨ ਬਾਕਯੋ ਏਕ ॥੨੬॥

pat keeno chhal kai turat baar na baakayo ek |26|

Through an Chritar, that damsel made him as her husband, and did not let him any harm.(26)