ਦੋਹਰਾ ॥

doharaa |

DOHRA

ਖੜਗ ਸਿੰਘ ਸਰੁ ਧਨੁ ਗਹਿਓ ਕਿਨਹੂ ਰਹਿਯੋ ਨ ਧੀਰ ॥

kharrag singh sar dhan gahio kinahoo rahiyo na dheer |

ਚਲੇ ਤਿਆਗ ਕੈ ਰਨ ਰਥੀ ਮਹਾਰਥੀ ਬਲਬੀਰ ॥੧੪੩੩॥

chale tiaag kai ran rathee mahaarathee balabeer |1433|

When Kharag Singh caught hold of his bow and arrows in his hands then all of them lost patience and all the chieftains and mighty warriors left the war-arena.1433.

ਜਬ ਭਾਜੀ ਜਾਦਵ ਚਮੂੰ ਕ੍ਰਿਸਨ ਬਿਲੋਕੀ ਨੈਨਿ ॥

jab bhaajee jaadav chamoon krisan bilokee nain |

ਸਾਤਕਿ ਸਿਉ ਹਰਿ ਯੌ ਕਹਿਓ ਤੁਮ ਧਾਵਹੁ ਲੈ ਸੈਨ ॥੧੪੩੪॥

saatak siau har yau kahio tum dhaavahu lai sain |1434|

When Krishna saw the Yadava army running away, then calling Satyak towards him, he said, “Go with your army.”1434.