ਪਉੜੀ ੨੧

paurree 21

ਕੁਹੈ ਕਸਾਈ ਬਕਰੀ ਲਾਇ ਲੂਣ ਸੀਖ ਮਾਸੁ ਪਰੋਆ ।

kuhai kasaaee bakaree laae loon seekh maas paroaa |

The butcher slaughters goat and its meats is salted and strung on a skewer.

ਹਸਿ ਹਸਿ ਬੋਲੇ ਕੁਹੀਂਦੀ ਖਾਧੇ ਅਕਿ ਹਾਲੁ ਇਹੁ ਹੋਆ ।

has has bole kuheendee khaadhe ak haal ihu hoaa |

Laughingly, the goat says while being killed that I have come to this condition only for grazing leaves of akk plant.

ਮਾਸ ਖਾਨਿ ਗਲਿ ਛੁਰੀ ਦੇ ਹਾਲੁ ਤਿਨਾੜਾ ਕਉਣੁ ਅਲੋਆ ।

maas khaan gal chhuree de haal tinaarraa kaun aloaa |

But what will be the plight of those who cutting the throat with knife eat flesh (of animal).

ਜੀਭੈ ਹੰਦਾ ਫੇੜਿਆ ਖਉ ਦੰਦਾਂ ਮੁਹੁ ਭੰਨਿ ਵਿਗੋਆ ।

jeebhai handaa ferriaa khau dandaan muhu bhan vigoaa |

The perverted taste of the tongue is harmful for the teeth and damages the mouth.

ਪਰ ਤਨ ਪਰ ਧਨ ਨਿੰਦ ਕਰਿ ਹੋਇ ਦੁਜੀਭਾ ਬਿਸੀਅਰੁ ਭੋਆ ।

par tan par dhan nind kar hoe dujeebhaa biseear bhoaa |

The enjoyer of other's wealth, body and slander becomes a poisonous amphisbaena.

ਵਸਿ ਆਵੈ ਗੁਰੁਮੰਤ ਸਪੁ ਨਿਗੁਰਾ ਮਨਮੁਖੁ ਸੁਣੈ ਨ ਸੋਆ ।

vas aavai gurumant sap niguraa manamukh sunai na soaa |

This snake is controlled by the mantra of the Guru but manmukh, devoid of Guru, never listens to the glory of such mantra.

ਵੇਖਿ ਨ ਚਲੈ ਅਗੈ ਟੋਆ ।੨੧।

vekh na chalai agai ttoaa |21|

While moving ahead, he never beholds the pit before him.