ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ₁ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

raag gaurree poorabee₁ kabeer jee |

Raag Gauree Poorbee, Kabeer Jee:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਜਹ ਕਛੁ ਅਹਾ ਤਹਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਪੰਚ ਤਤੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥

jeh kachh ahaa tahaa kichh naahee panch tat teh naahee |

Where something existed, now there is nothing. The five elements are no longer there.

ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਸੁਖਮਨ ਬੰਦੇ ਏ ਅਵਗਨ ਕਤ ਜਾਹੀ ॥੧॥

eirraa pingulaa sukhaman bande e avagan kat jaahee |1|

The Ida, the Pingala and the Sushmanaa - O human being, how can the breaths through these be counted now? ||1||

ਤਾਗਾ ਤੂਟਾ ਗਗਨੁ ਬਿਨਸਿ ਗਇਆ ਤੇਰਾ ਬੋਲਤੁ ਕਹਾ ਸਮਾਈ ॥

taagaa toottaa gagan binas geaa teraa bolat kahaa samaaee |

The string has been broken, and the Sky of the Tenth Gate has been destroyed. Where has your speech gone?

ਏਹ ਸੰਸਾ ਮੋ ਕਉ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਆਪੈ ਮੋ ਕਉ ਕੋ ਨ ਕਹੈ ਸਮਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

eeh sansaa mo kau anadin biaapai mo kau ko na kahai samajhaaee |1| rahaau |

This cynicism afflicts me, night and day; who can explain this to me and help me understand? ||1||Pause||

ਜਹ ਬਰਭੰਡੁ ਪਿੰਡੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਚਨਹਾਰੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥

jeh barabhandd pindd teh naahee rachanahaar teh naahee |

Where the world is - the body is not there; the mind is not there either.

ਜੋੜਨਹਾਰੋ ਸਦਾ ਅਤੀਤਾ ਇਹ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਮਾਹੀ ॥੨॥

jorranahaaro sadaa ateetaa ih kaheeai kis maahee |2|

The Joiner is forever unattached; now, within whom is the soul said to be contained? ||2||

ਜੋੜੀ ਜੁੜੈ ਨ ਤੋੜੀ ਤੂਟੈ ਜਬ ਲਗੁ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸੀ ॥

jorree jurrai na torree toottai jab lag hoe binaasee |

By joining the elements, people cannot join them, and by breaking, they cannot be broken, until the body perishes.

ਕਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਕਾ ਕੋ ਸੇਵਕੁ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੈ ਜਾਸੀ ॥੩॥

kaa ko tthaakur kaa ko sevak ko kaahoo kai jaasee |3|

Of whom is the soul the master, and of whom is it the servant? Where, and to whom does it go? ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ਹੈ ਜਹਾ ਬਸੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ॥

kahu kabeer liv laag rahee hai jahaa base din raatee |

Says Kabeer, I have lovingly focused my attention on that place where the Lord dwells, day and night.

ਉਆ ਕਾ ਮਰਮੁ ਓਹੀ ਪਰੁ ਜਾਨੈ ਓਹੁ ਤਉ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥੪॥੧॥੫੨॥

auaa kaa maram ohee par jaanai ohu tau sadaa abinaasee |4|1|52|

Only He Himself truly knows the secrets of His mystery; He is eternal and indestructible. ||4||1||52||