ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ik oankaar satigur prasaad |

Raag Soohee, The Word Of Shaykh Fareed Jee:

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਕੀ ॥

raag soohee baanee sekh fareed jee kee |

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਤਪਿ ਤਪਿ ਲੁਹਿ ਲੁਹਿ ਹਾਥ ਮਰੋਰਉ ॥

tap tap luhi luhi haath marorau |

Burning and burning, writhing in pain, I wring my hands.

ਬਾਵਲਿ ਹੋਈ ਸੋ ਸਹੁ ਲੋਰਉ ॥

baaval hoee so sahu lorau |

I have gone insane, seeking my Husband Lord.

ਤੈ ਸਹਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕੀਆ ਰੋਸੁ ॥

tai seh man meh keea ros |

O my Husband Lord, You are angry with me in Your Mind.

ਮੁਝੁ ਅਵਗਨ ਸਹ ਨਾਹੀ ਦੋਸੁ ॥੧॥

mujh avagan seh naahee dos |1|

The fault is with me, and not with my Husband Lord. ||1||

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਨੀ ॥

tai saahib kee mai saar na jaanee |

O my Lord and Master, I do not know Your excellence and worth.

ਜੋਬਨੁ ਖੋਇ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

joban khoe paachhai pachhutaanee |1| rahaau |

Having wasted my youth, now I come to regret and repent. ||1||Pause||

ਕਾਲੀ ਕੋਇਲ ਤੂ ਕਿਤ ਗੁਨ ਕਾਲੀ ॥

kaalee koeil too kit gun kaalee |

O black bird, what qualities have made you black?

ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੇ ਹਉ ਬਿਰਹੈ ਜਾਲੀ ॥

apane preetam ke hau birahai jaalee |

"I have been burnt by separation from my Beloved."

ਪਿਰਹਿ ਬਿਹੂਨ ਕਤਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

pireh bihoon kateh sukh paae |

Without her Husband Lord, how can the soul-bride ever find peace?

ਜਾ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥

jaa hoe kripaal taa prabhoo milaae |2|

When He becomes merciful, then God unites us with Himself. ||2||

ਵਿਧਣ ਖੂਹੀ ਮੁੰਧ ਇਕੇਲੀ ॥

vidhan khoohee mundh ikelee |

The lonely soul-bride suffers in the pit of the world.

ਨਾ ਕੋ ਸਾਥੀ ਨਾ ਕੋ ਬੇਲੀ ॥

naa ko saathee naa ko belee |

She has no companions, and no friends.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮੇਲੀ ॥

kar kirapaa prabh saadhasang melee |

In His Mercy, God has united me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਜਾ ਫਿਰਿ ਦੇਖਾ ਤਾ ਮੇਰਾ ਅਲਹੁ ਬੇਲੀ ॥੩॥

jaa fir dekhaa taa meraa alahu belee |3|

And when I look again, then I find God as my Helper. ||3||

ਵਾਟ ਹਮਾਰੀ ਖਰੀ ਉਡੀਣੀ ॥

vaatt hamaaree kharee uddeenee |

The path upon which I must walk is very depressing.

ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਬਹੁਤੁ ਪਿਈਣੀ ॥

khaniahu tikhee bahut pieenee |

It is sharper than a two-edged sword, and very narrow.

ਉਸੁ ਊਪਰਿ ਹੈ ਮਾਰਗੁ ਮੇਰਾ ॥

aus aoopar hai maarag meraa |

That is where my path lies.

ਸੇਖ ਫਰੀਦਾ ਪੰਥੁ ਸਮੑਾਰਿ ਸਵੇਰਾ ॥੪॥੧॥

sekh fareedaa panth samaar saveraa |4|1|

O Shaykh Fareed, think of that path early on. ||4||1||